- Kategori
- Deneme
Çocuk arkadaşım
Bırakıp gittiğimiz hatıraların ilk ve son karakterleri onlar. Büyürken farketmediğimiz en masum hallerimiz şimdinin en çok özlenen ve ihtiyaç duyulan anılarımızın sahibi. Çocukken büyümek bize çok uzak ve uzun sürecek olan bir süreçmiş gibi gelirken büyüyünce anlıyor insan neredeyse bir günün gece olması kadar sürdüğünü. Ve çocukluk arkadaşın, hayat boyu gece ile gündüz gibi hep birbirinin ardından gelen, birbirinin takipçisi hiç bitmeyen sonsuz bir yol gibi. Hangi an karşılaşırsan karşılaş samimiyetsizliği ve maskeleri bir kenara koyabileceğin kadar özlenen o değerli insanlar.
Vaktiyle bir arkadaşım, böyle çocukken tanıdığım bir arkadaşım yıllar sonra bir anne olarak çıktı karşıma; yıllar önce hayatın benden koparıp aldığı bir çocuk şimdi bir anne..
Terkedip gittiğimiz anıların koynundayım. Zamanların zamanı; çocuklukta. Bir ummanda yüzer gibi geçip gittiğimiz çocukluğa doğru yüzüyorum şimdi.