- Kategori
- Çocuklar ve ilkler
Çocuklar için dua

çocuk olmak
ÇOCUKLAR İÇİN TANRIYA YAKARIŞ...
Güneşli ama soğuk bir hava var dışarıda... Havaya aldanıp da çanak yapraklarını açan çiçekler üşüyecekler. Hem de yüreklerinin derinliklerine kadar üşüyecekler...
Silah sesleri ve barut kokuları ortasında hayata tutunmaya çalışan savaş çocuklarının;
Tertemiz duyguları vahşice katledilerek her türlü istismara uğrayan çocukların;
Kendi duygularına kumanda etmeyi beceremeyen hoyrat insanların, tacizine uğramış minik bedenlerin, yürek üşümelerini hissettim ruhumda...
Ne yazık ki duyguları donup kalacak; her birinin ki ayrı yerde! Kimi kanlı minik parmaklarında hissedecek savaşın acısını... Kimi kendisine uygulanan davranışların farkına varacak yıllar sonra... Kimi her uykuya dalışında, korkuyla sıçrayacak küçücük yatağından.
Böyle böyle yol alacaklar!... Öyle mi?
Biz çocuklarımıza hangi yarınları bırakacağız?... Ve bilmem ki nasıl bakacağız yüzlerine!
Bedenlerindeki acıyı, gözlerindeki korkuyu ve donmuş yüreklerini nasıl ısıtacağız acaba...
Günlerdir seslenmeye çalışıyorum birilerine... Ama avazlarım kaybolup gidiyor boşlukta.
"Tanrım!..." Diyorum " sana dua etmeye dahi yüzümüz kalmadı. Çaresizliğimize son ver ne olursun!... Sadece çocuklar evet çocuklar için kabul et dualarımı. Ve yol göster insanlığa!..."
Aşağıdaki düşüncelere katılmamak ne mümkün!...Sadece iki damla göz yaşı ile katılabiliyorum ancak! Çok acı...
Eğer güzel gözlerin olmasını istiyorsan,
İnsanlara iyilikle bak.
Eğer saçlarının güzel olmasını istiyorsan,
Bırak çocuklar ellerini geçirsin saçlarından.
İnce bedense istediğin,
Ekmeğini açlarla bölüş.
Ve güzel dudaklara sahip olman için,
Sadece güzel sözler söyle! ...
AUDREY HEPBURN