Çocuklarımız.

Bir tarafta çocuk sahibi olabilmek için doktor kapılarını aşındıran...

Diğer tarafta el kadar yavruyu kör edene kadar döven...

Sabah ezanından biraz önce bebeğini cami avlusuna bırakıp kaçan... Tuvalette doğurup hiçbir şey olmamış gibi otobüs koltuğuna dönen kadınlar...

Bir tarafta anne, baba özlemiyle yurtlarda büyüyecek olan...

Diğer tarafta ailelerin kendi elleriyle yarışma programlarına götürdüğü kırk yıllık şarkıcı gibi eline mikrofonu alıp türkü söyleyen, makyajlı, reyting uğruna kullanılan çocuklar...

Kayıp çocuklar...

Ceplerinde minibüs parası olmadığı için evlerine kestirmeden giderken sele kapılıp ölen çocuklar...

Tecavüze uğrayıp öldürülen çocuklar...

Mendil satan, cam silen, dilenen çocuklar...

Yeme, içme ve barınma uğruna ağır işlerde çalıştırılan, geceleri altına kan işeyip, gündüzleri en olgunundan adam gibi davranan, oyuncak nedir bilmeyen çocuklar...

Dünyaya gelişinden iki gün sonra daha ne olduğunu bile anlamadan hastaneden çalınan, hırsızları robot resimlerle aranan çocuklar...

Suçu annesini aşığı ile görmek olan, öz annesinin aşığına öldürttüğü, cesedi çürümüş halde bulunan, kimlik tespiti kıyafetlerinden yapılan çocuklar...

Güvenlik güçlerine taş atmanın oyun olduğunu zanneden kandırılmış çocuklar...

Sırf oyuncak bebeğin kolunu kırdı diye komşusu tarafından öldürülen üstüne sobada yakılan çocuklar...

Gözlerinin önünde anneleri, babaları öldürülen ve hayatları boyunca bununla yaşamak zorunda olan çocuklar...

Evlerine gelip giden tanıdıkları tarafından tacize uğrayan, korkan, korkutulan çocuklar...

Anneleri tarafından vücutlarına kızgın çatal bastırılan, elbiseleri tutuşturulan, babaları tarafından küçücük vücutlarında sigara söndürülen, işkence gören çocuklar...

Kimsesiz çocuklar...

Engelli çocuklar...

Lösemili çocuklar...

Geleceğimiz, gözbebeğimiz, yarınlarımız ... Çocuklarımız...