- Kategori
- Şiir
Çocukluğum

Çocuk Olmak
Ne kadar günahsız
ne kadar mâsumdum...
kurulan bir salıncakla,
alınan bir oyuncakla
nasıl da mutlu olurdum ...
tüm servetim,
cebimdeki misketlerim...
bir de;
düşlerimi süsleyen,
"Teksas"larım, "Tommiks"lerim...
bugün sizlere
kavuşmak için,
bilseniz nelerimi verirdim...
ilk sevdada tattığım
o eşsiz heyecanım
nerede benim...?
ve ilk ayrılışda akıttığım,
o tertemiz yaşlarım...
hepsi mâzi oldular,
toza toprağa bulandılar...
çocukluğum...
çocukluğum...
ne kadar günahsız
ne kadar mâsumdum...
henüz paçama dolanmamıştı,
türlü, türlü yalanlar,
para kazanmak uğruna,
yaptığımız kavgalar...
memurken
âmire yaltaklanmalar,
âmirken
memuru azarlamalar,
henüz ortalıkta yoktular...
bekarken yapılan hovardalıklar,
evliyken yapılan çapkınlıklar,
ben büyüdükçe
üzerime musallat oldular...
çocukluğum...
çocukluğum...
ah... çocukluğum...
ne kadar günahsız
ne kadar mâsumdum...
ve ey yaradan ..!
fikrimi alsaydın
daha ben doğmadan,
hep çocuk yaşar
ve çocuk ölürdüm inan....
nisan 2010 çekmeköy