Sanıyor

İçim kan ağlıyor yüzüm gülüyor

Bilen bilmeyende mutlu sanıyor

Susuz çöller gibi içim yanıyor

Görenler nilüfer gülü sanıyor.

Öyle dertliyim ki dertler içinde

Bir türlü kalıba sığmaz içimde

Severim insanı insan gibide

Hoşgörüyü çoğu taviz sanıyor.

Dürüstlüğün adı aptallık olmuş

Mertlik unutulmuş puştluk oluşmuş

Köşe dönmecilik meziyet olmuş

Değer yargıları değersiz olmuş.

Kalmamış mı namus, ahlak, şan, şeref

Çalışmak üretmek o da ne demek

Değer verilmeyen tek şeyse emek

Geriye ne kalır bunlardan sonra.

Abbas Yalçınkaya Hüzünlü Bulutlar Gibiyim adlı kitabından.

Anadolu Üniversitesi İşletme bölümü mezunuyum. Yirmi yedi yıl kamuda çalıştım. Uzun yıllardan ber..