- Kategori
- Şiir
İki tür insan
İki tür insan var dünya da azizim
İki tür insan.
Biri doğuştan şanslı
diğeri baştan kaybetmiş
Birinin tastamamdır
ağzı, kulağı, dişleri
Kolları, bacakları
elleri, tırnakları
Göbeği, kalçası
eti budu yerinde
aynı zamanda güzeldir de.
Diğerinin doğuştan eksik bir yerleri
Biri zengin doğar dünyaya
biri yoksul.
Aynı ülkede yaşar
aynı gökyüzünün altında.
İkisi de görür
güneşi, yağmuruda
ikisi de sevişir
ikisi de güler
ikiside ağlar ama
gülmeleri de ağlamaları da farklı.
Bilek gücüyle olsaydı eğer
emek gücüyle olsaydı eğer
dünyanın en zenginleri
olurdu ameleler.
Hayır çalışmakla olmuyor her şey
beyin gücüyle yapılıyor
bütün hergelelikler.
Abbas YALÇINKAYA Hüzünlü Bulutlar Gibiyim adlı kitabından.