- Kategori
- Anılar
Çok özledim seni
'Bir kızın hayatına giren ilk erkek babasıdır' derler. Ben düşünüyorumda benimki maalesef galiba babam değil, dedem. 10 yıl önce vefat eden ama benim hergün bir şekilde andığım canım dedem...
Çok sevdiği karısını erken yaşta kaybeden ve bir daha evlenmeyen yalnız bir adamdı.
Tanıdığım en açık sözlü insandı, ne düşünüyorsa hiç çekinmeden söyleyen ama kırmamaya özen gösterecek kadar düşüneli,
Tok sesli, yumuşacık bakışlı,
Ançuez sevmeyen torunlarına hamburger köfteli pizza yapacak kadar yaratıcı,
İki ufak kızı mutfakta kek yaparak oyalayacak kadar cesur :))
Kapının zilini duyabildiğim sürece müziğin sesini istediğim kadar açabileceğimi söyleyecek kadar kuralcı,
Mikrop sende ne yapsın sen kendin mikropsun diyen,
Kepim ve cüppemle gittiğimde ağlayan,
Beni gelinliğimle göremeyeceğini bilen...
O kadar keyifli vakit geçirirdimki onun yanında anlatamam. Beraber tavla oynar, yürüyüşe çıkar, yemek yapar, kitap okurduk. O karısını anlatır ben hiç tanımadığım anneannemi dinlerdim. Ben annemi şikayet eder o kızının farklı rolünü anlayıp torununu avuturdu.
Beni tanıyan herkes kek yapmaktan ne kadar keyif aldığımı bilir. Çünkü bilirlerki benim için kek yapmak dedemi anmaktır. Ne zaman mutfağa kek yapmak için girsem mutlaka kızımı da yanıma alırım. O'nun bana yaptığı gibi sandalyeyi yanıma çeker bana yardım etmesini isterim. Parmağını da batırtırım kalıba dökmeden ( tatlı olsun diye), tıpkı bana söylediği gibi...
Uzun zamandır yazmak istiyordum bunları, belki biraz eksik oldu , belki yetersiz kaldı kelimeler, ama son günlerde aklımdan çıkmaz olmuştu. Galiba her zamanki gibi aklımdan geçeni bildiği için gelip beni dürttü.
Bunları yazarken dinmeyen gözyaşlarımı da görmüş müdür?
Çok özlediğimi biliyor mudur?
- Toplam blog
- : 5
- : 775
- Kayıt tarihi
- : 28.01.08
İzmir'de doğdum, büyüdüm... Yolun yarısına yaklaştım......