- Kategori
- Bebek - Çocuk
Doğrusu ne?
Merhaba herkese,
Küçük bir kız çocuğu annesiyim. Bebekliğinin zor olduğunu düşünürdüm, biraz büyüse de işim kolaylaşsa, derdini anlatsa, yürüse...
O dönemde de bakım tarzıma yorum yapanlar, nasihat verenler boldu. Yolda hiç tanımadığım insanlar bile söyleyecek birşey bulurdu (bu üstüne ayrıca yazılması gereken sosyolojik bir durum bence). Sadece emzirip su vermediğim için içi rahat etmeyenler, her ağladığında kucağıma aldığım için kızanlar, az giydirdiğimi düşünenler, çok giydirmişsin diyenler, bebekle bu kadar gezilmez ya da neden akşamları evde oturuyorsunuz yorumları, ve daha neler neler...
Elbette şu anda da anneliğimi beğenmeyen bir takım aile üyeleri (kendi annemde bunlara dahil) , eş-dost, tanıdık tanımadık var.
Mesela babam çocuğuma 'sigarayı aptallar içer' diye öğrettiğim için surat yapar, annem de 'neden böyle şeyler öğretiyorsun baban bozuluyor, bir daha söyleme' diye olaya el koyar. Halbuki ben de 13 yıl sigara içtim hamilelikle bıraktım ve bir daha da ağzıma koymadım. İçmek gerçekten aptallık, bunu çocuğuma işlemeye hakkım yok mu?
Eşimle konuşup beraber karar verdiğimiz bir takım kurallarımız var. En basiti 'yemek masada yenir, dolaşarak değil' dedik kızımıza. Bunu da kayınvalidem beğenmiyor. 'Çocuk öyle oturmaktan sıkılır bırakın dolaşsın arada anlamadan yer yemeğini' diye bir yaklaşımı var.
Bu örnekler inanın uzar gider, bunlar sadece ailede en çok eleştiri aldığımız konular.Sokaktakiler artık yorumsuz ya da en azından sessiz.
Ben hiçkimsenin anneliğini babalığını eleştirmem (işin içinde şiddet ve suistimal yoksa tabii), çünkü herkes kendi doğrularını, kendi inançlarını, aileden getirdiklerini, aileden getirmek istemediklerini, okuduklarını, duyduklarını ve daha pek çok şeyi harmanlayarak çocuklarını yetiştiriyor. Peki neden bu kadar eleştiriliyorum?
Haklılar mı?
Ben bu işi bilmiyor muyum?
En doğrusunu onlar mı biliyor?
Onlar bizi yetiştirirken hiç hata yapmadılar mı?
Peki bu işin doğrusu nedir?
- Toplam blog
- : 5
- : 775
- Kayıt tarihi
- : 28.01.08
İzmir'de doğdum, büyüdüm... Yolun yarısına yaklaştım......