- Kategori
- Eğitim
ÇOK UZAKTAN EĞİTİM
Uzaktan Eğitim, bizim gibi göz göze diz dize biraz gazla biraz nazla harekete geçen toplumlarda Avrupa, Amerika gibi bize göre nispeten daha soğuk iklimler için uygun ve yararlı bile olabilir ama bizde uzaktan eğitim özellikle genç eğitimcileri bilmem ama yaşlılar için pek bir zor. Öğrenci desen, ne yapıyor bilmiyorsun. Sesi kapalı, gözü ekranda mı, ekrandaysa nerede bunu kestirmek zor. Öte yandan bizde göz göze değerdi eskiden göz göze değince onay kodunu okuyan öğretmen geri-beslemeyi alır, mutlu mesut olurdu.
Amatörce bir sevgiyle yapılan öğretmenlik mesleği bir dokunuştu, bir nefes, bir sesti. Şimdilerde seslere hasret kaldı öğretmenler. Ne kazanılacak devasa paralar, ne de zenginlik hayali değildi, sadece sevgiyle uzatılan eller, gözlerden kalplere kurulan köprüler, geleceğe uzanan yollardı hayaller. Şimdi onlar pek bir mekanik pek bir uzak.
Gerçi son zamanlarda birçok şey değişmişti. Hiçbir şey bilmeyen de artık her şeyi biliyordu. Uzaktan eğitimle fark belirgin bir hale gelmişti. Herkes aslında yapayalnız dört duvar arasında birbirinden uzaklaşmıştı da bu salgın hastalık süreci tuz biber ekti. Herkese tekrar yerini gösterdi sanırım.
İnsan bir sayıydı, skor tabelasında rakamlardan ibaretti son zamanlarda. Hastalar nasıl hasta hallerinden müşteri pozisyonuna yükselmişlerse öğretmenler transferin bir parçası, verdikleri de profesyonel hizmet haline gelmişti. Kimseler fark etmeden, toplum kabuk değiştirmiş her şey parayla, daha çok parayla değerlendirilir olmuş ve bunun uğruna kurulan hayallerde aslan payı çok parası olanların, gerçek hayatta ise adamı olanların olmuştu.
Uzaktan eğitim; pek çok insana, onlar farkında olmasa da çok uzakta kalacak. Yalnızlık duygusu belki daha da katlanacak, hayalleri olan hayallerince yaşayacaktı. Ne olacaktı, ya!