- Kategori
- Şiir
Çukurova'da 'Anız belası'

Kürede toprak ana, verici, atiden vergili,
İlk baharda yeşil yakışır sana, ovalar güzeli,
Ala geyiğini, kekliklerini katleder Toroslar’ın,
Kıymetini bilmez saldırır, aklen zayi insan…
* * * *
Kibrit çakar kavına ormanın, kirletir havayı,
Bir arşın kazanmak için, acımaz doğaya,
Mahsülden sonra, kile dönüştürür toprağı,
Yılın bereketi yetecek sanır kendine, gafil...
* * * *
Tapum var der, mülkün sahibi sanır kendini,
‘Sahiptir mülkün sahibi’ ati, edna-ıl ard, bil ovalı,
Ruh ile ameldir, sahibe giden emanet, can toprakta,
Beden ile yiten, üç, beş metre bez de yalan…
Yaptığından sorumludur insan, bu gaflet niye…