- Kategori
- Basın Yayın / Medya
Değer mi ?
Gazetecilik zor iştir bir köşe kapıncaya kadar gazetede. Kaptınız mı köşeyi, hele birde suya sabuna dokunmadan yazılar yazıyorsanız, keyfiniz hiçbir zaman bozulmaz. Ara sıra durup dururken gündemdeki birilerine köşenizde sataşırsınız, bir anda okunan kişi konumuna gelirsiniz. Ülkede yaşananlar, eğitim, ekonomi, emniyet, politika, yargı, sizin alanınıza girmez. Ülke yönetimindeki kişiler hakkında güzel şeyler yazıpta gazeteye kitlerden (kamu iktisadi tesekkulleri) yada belediyelerden ayrıcalık sağlamayı başardınızmı, yerinizi sağlama aldınız demektir.
Bundan 25 sene önce gazete okumaya başladığımda gazetenin haberlerini pas geçer sadece köşe yazarlarını okurdum, bu alışkanlığım yıllarca böyle devam etti. Nedeni ise elinize kırmızı kalemi alın ve gazetede çıkan negatif haberlerin üzerini karalayın kıpkırmızı insanın sinirlerini bozan bir manzara ile karşılaşacaksınız. Bir haber yazisinin icinde ayni seylerin tekrar edilip durdugunu goreceksiniz. Kose yazarlari diger yazarlarin yazilarini icerigi ne kadar onemli olursa olsun neden ben yazmadim kiskancligi icerisinde gormezden gelir Turkiye icin onemi ne kadar buyuk olursa olsun destegini esirger meslekdasindan. Halbuki bugun vermis oldugu destek yarin nezaketen kendisine geri donecektir.
Ornek istiyorsaniz bu hukumet doneminde yasanan skandallarin (basbakanin danismaninin disisleri bakanligi adina hicbir sorumluluk ve yetkisi olmadigi halde diger ulkelerde temaslarda bulunmasi, maliye bakaninin yaptiklari, yimpas sahibinin bakanlarla birlikteligi) butun bunlar sanki gazetelerin ilgi alanina girmiyor. haber yapmaktan ziyade haberin pesini birakmayip sonuna kadar goturmektir gazetecilik, herbiri hukumetin dusmesine sebep olacak niteliktedir ama soyledigim gibi bunlarin onemi yoktur herkes gorevinin basindadir. Eskiden kose yazarlari yazilari ile hukumetleri sarsar, hukumetlere yon verir bazi yasalarin cikmasina sebep olur. Bazi yanlislarin duzeltilmesine vesile olur. Yazisi ihbar kabul edilip adli sorusturmaya baslanirdi. Eskiden arastirmaci gazeteciler vardi, olaylarin uzerine korkusuzca giden, genel yayin yonetmenleri vardi, hukumetlerin karsisinda dimdik duran, hepsi namuslari, serefleri, onurlari ile gorevlerini sonuna kadar yerine getirdiler ve birgun kahpe kursunlara hedef oldular. Hicbiri yazarlarina birgun dahi yazdiklari yada yazacaklari yazi konusunda mudahalede bulunmadi. Su anda gazeteleri elinize aldiginizda bu tur kose yazarlarinin bir elin parmaklari kadar az kaldigini goruyorsunuz. Bazilarinin korumasi var bazilarinin olup olmadigini bilmiyorum. Endise ediyorum bu namuslu, durust, onurlu kose yazarlarimizin geleceklerinden, degermi diyorum caninizi tehlikeye atmaya bu sorumsuz, kaygisiz, vurdumduymaz, bencil toplum icin, ama onlar gazeteligin onlara yuklemis oldugu sorumluluk ve gorevi yerine getirmeye calisiyorlar.
Hepimizin onlara minnet borcu var Allah gecinden versin onlarinda basina birsey gelirse cok arariz onlari hemen sokaga cikar susma sustukca sira sana gelecek sarkisini bol bol soyleriz, sonrada gorevimizi yerine getirmis olmanin mutlulugu icerisinde kis uykusuna devam ederiz.