- Kategori
- Şiir
Delioğlan'ın bir şiiri
AYDINLIK DESTANI
Karanlığı aydınlatacağız diye geldiler
Bu kadar karanlık yoktu halbuki
Gelir gelmez, önce karanlığı yarattılar
Kahbelik yapmaya imkan verecek karanlığı
Sonra çelik zırhlar giydiler, giydirdiler
Makam, mülk, mevki yapacak zırhları
Karanlıkla birlikte, silah kuşandılar
Güzel, iyi ne varsa yok etmekti amaçları
Karşılarına muhalif kim çıktıysa öğüttüler
Kimleri öğüttükleri onlar için farketmedi
Bir zamanlar kanın gübre olduğu topraklar
Kabardı kabardı iyice kabardı
Aydınlansın diye karanlıklar
Haykırarak ateş topları püskürttü
Boş durmadı karanlıktan nemalananlar
Kustular yalanları iftiraları uydurma iddiaları
Ateşleri tutup avuçlamak istediler
Söndürmek için ışığı aydınlığı
Esir etttiler
Yinede kesemediler ışığı
Güneşi balçıkla sıvamak istediler
Karartamadılar aydınlığı
Topraktan çıkan toprağa döner
Aydınlatınca karanlığı
Deli oğlan size seslenir karanlıklar
Gideceksiniz elbet, geldiğiniz gibi
DELİOĞLAN