- Kategori
- Aşk - Evlilik
Demişlerdi...

Bütün inançlarını yitirmiş, bütün inandıklarına küsmüşken hayatın koridorlarında gezmeye başlarsın. Artık duygularını da kaybetmişsindir ya da sana öyle gelir. Sana söylenilenlerin de doğruluğuna bir inancın da yoktur üstelik ama yine de gözlerin hep onu arar. "Herhangi bir köşede, herhangi bir zamanda karşına çıkar" diye beklersin. "Bir ümit" diye diye tüketirsin günlerini. Önceleri inanıyor olmak da pek teselli etmez seni. Eski aşkları düşünürsün, hatalarını, doğrularını, yaptıklarını ve yapamayıp içinde kalanları. Dersini almış olman da pek kar etmez gibi gözükür...
Ama bir gün, bir gün, o biri gelir seni bulur.
"Demişlerdi" dersin yeniden inanmak isteyerek. "O kişi seni bulur" demişlerdi diye tekrarlarsın içinden heyecanla...
Aslında inanmak istesen de önce inanamazsın, kabul etmek biraz zor gelir, çünkü; rüya gibidir. Beklediğin, hayatında hep varolmasını istediğin kişi; ruhunun anahtarı, kalbinin belki de son sahibi, hani gözlerinde kaybolup gitmek istediğin, uyandığında görmek istediğin tek yüz... Elleri çok tanıdık, hani şu tuttuğunda sıkı sıkı seni hayata bağlayan, hiç kopmak istemediğin, yüzündeki çizgilerine kadar tanıdık olan kişi. "Yok işte, yok öyle biri" diye avaz avaz bağırdığın ama varlığını ispatlayan kişi; O...
"Aslında varmış" dedirten kişi, çıkar gelir dünyana.
Ve geliverir; inançlarını, bu güne kadar kabul ettiklerini rafa kaldırtır ve hayatının ta kendisi olur. Nasıl olduğunu anlayamazsın bile. Bir bakmışsın, o buz tuttuğunu sandığın kalbin, aslında hissedebiliyor. İnanması çok güç ama kalbin heyecanla çarpıyor ve avuçların terliyor. Yeniden gülümsüyorsun...
Kalbin tekrar kırılmasın diye bugüne kadar söylediğin yalanlara bakıyorsun ama ne önemi var artık hepsi geride kaldı...
Şimdi yeni bir hayatın var, hiç bitmesini istemediğin ve değişmesin diye dua ettiğin.
Artık yeni bir hayatın var...