Denediniz mi yoksa ilk defa mı?

Kendine çıkış kapısı arayan bir çok arkadaşımıza tercüman olacak belki hislerim! Türkiye'nin en büyük sorunlarından biri istihdam. Bunun en büyük kurbanı da malum üniversite öğrencileri.

Anaokulundan itibaren oyun oynaması gereken çocuklarımız bile üniversite kaygısıyla yetişiyorlar. Gerçekten abartmıyorum, isterseniz şöyle bir analizini yapalım durumun. Neden çocuğunuzu daha iyi bir anaokuluna vermek istersiniz?Hadi verdiniz neden ingilizcede öğrenmesini istersiniz? Bunların altında yatan sebep ilkokula daha iyi bir alt yapıyla başlamasını istemekten kaynaklanır. İlkokula başladııııııı... Neden çocuğun hafta sonunu da kurslarla kaynatmaktan zevk alırız?

Ortaokul, lise derken neden aslında çok şey bildiğine inandığımız ama dünyadan bi haber çocuklar yetiştiririz? Bütün bunları neden yaparız? Çocuklarımız daha iyi bir eğitim alsın, daha iyi bir üniversiteye gitsin. Daha güzel işsiz kalsın. Bundan sonrasını hiç düşünmeyiz ama... Aslında bütün bunların sebebi paran olsun, paran yoksa gücün olsun. Daha ilkokul çağındaki çocuklarımız bile durumun farkında... Zaten Türkiye'nin hali malum ne parası ne de gücü olan halkıyla, Pizza Kulesi ekonomisiyle gençlerine ne kadar da sağlam bir gelecek hazırlayabilir ki...

Gençlerimiz okullarda birbirine güç kuvvet gösterisi yaparken onlarda gelecekten umutsuz! Bunun suçunu kimselerde aramamak lazım. Biraz daha umutlu gençlerimiz üniversitelilerimiz, onlarında kafasını deneyimli deneyimsiz diye safsatalarla doldurmaktan başka ne yaptık ki bugüne kadar? Siz denetmezseniz onlar ne zaman deneyecek! Biraz daha profesyenel davranmak gerekirse, yönetici olsam deneyimsiz birine kuruluşumu emanet etmek istemezdim. Hatta beni zarara sokabilecek maliyeti daha yüksek daha deneyimli birini işe alırdım. Üstüne bi de bana ne kardeşim istihdamdan, kuruluşum batsa istihdam mı kurtaracak derdim. Napalım düzen böyle arkadaşlar, uzanamadığımız ete mundar dedirtiyorlar:)