- Kategori
- Kişisel Gelişim
Deniz'in Günlüğü-3
Sevgili Günlük,
Eren Tekstil'de yeni bir gün. Kapıdan içeri girilir, kart okutulur. Hissedilmeyen günaydınlar ve gülümsemeler en iyi ihtimalle. Herkes çayını alır ve masaya oturulur. Yavaş yavaş evraklar gelmeye başlar. Ay sonuysa iş daha yoğun ve çetrefillidir. Değilse daha rahat. e-Postalara bakılır, iş ilanları karıştırılır...
Burada belli bir düzen tutturdum. İşleri artık daha rahat, zorlanmadan yapabiliyorum. Çoğu kişi böyle bir işte çalışmak için belki de can atıyor. Bazen kendimi sorguluyorum. Ben de şükür eksikliği mi var diye? Elimdekilerin kıymetini bilmek için, illa ki onları kaybetmem mi gerekiyor...
Bu aralar, başarılı insanların hikayelerini anlatan kitaplara merak saldım. Hepsinin ortak özelliği de ısrar, çalışkanlık ve yapıcı yaklaşımları. Gazeteci olmayı neden istiyorum? Belki de kendime sormam gereken kilit soru bu. Neden muhasebeci ya da başka bir meslek değil de illa ki gazetecilik?
Bir kere yazmayı seviyorum. Yazarken, tabi yazan bensem zaman kavramının etkisinden çıktığımı düşünüyorum. Bir insan gerçekten kendini var olan olgulardan kurtarabilir mi? Bence evet. Aksi takdirde yaşadığım ansız var oluşları nasıl açıklayabilirim ki? Ne zaman benim enerji alanım, zamanınkinden daha kuvvetli hale gelirse, o zaman onun üzerine çıkarım. Ve çıktım da.
Açıkçası insanların tüm hayatları boyunca aradıkları şey de bundan ibaret değil mi? Farkında olmasa da herkes, zamanın ve mekanın enerji alanından kendini kurtarmaya çalışıyor. Bunun için kimi uyuşturucu madde kullanıyor, kimi alışverişte aşırıya kaçıyor. Bunlar zararlı olanları. Bir de, hedefe yüreğiyle kilitlenenler var. Toplumsal bir hedef, hizmet, ya da istihdam sağlamak, daha iyi bir ülke ideali ya da ihlaslı bir Allah rızası, bir muhtacın yüzünde görülen tebessüm, ağzından dökülen bir hayır duası...
İman boyutunda inançla yapılan işler, kişinin enerji alanını sınırların üzerine çıkarabiliyor. Bu da, zaman ve mekandan bir süreliğine de olsa kopuşu sağlıyor. İman boyutunda inanç gerçekten çok farklı bir şey. Sen de var olduğunu tahmin bile edemeyeceğin bir güç ve cesareti tüm damarlarında hissetmek, kilitlenmek ve eylem. Bu duyguyu en son ne zaman yaşadım acaba?
Evet evet, bundan tam 14 sene önceydi. Kardeşimi hızla gelen arabanın altından kalmaktan belki de saniyenin onda biri farkla kurtarmıştım. O anda, her şeyi unutup kardeşime kilitlendiğimi hatırlıyorum. Benim için artık sadece tek bir şey vardı. Onu kurtarmak. Ve başarmıştım. Ben mi başarmıştım, yoksa ilahi bir güç müydü bunu sağlayan...
Yine derinlere daldım. Oysa amacım gazeteci olma isteğimi sorgulamaktı. Günlükçüm artık bir dahaki görüşmeye devam ederim, gözümden uyku akıyor dersem inanır mısın? Sen bu sorunun cevabını düşünürken ben çoktan uykunun gizemli sularına yelken açmış olacağım.
Görüşmek üzere vefalı varlık. Tuhaf ama senin beni duyduğunu ve bana değer verdiğini hissediyorum.
- Toplam blog
- : 39
- : 757
- Kayıt tarihi
- : 07.08.07
Mühendislik eğitimimden sonra (2002), örgütsel davranış alanında yüksek lisans yaptım (2005). 15 ..