- Kategori
- Şiir
Deve Kervanı
Ne kağnı, ne kamyon, ne de araba,
Deve kervanı geçerdi yollardan.
Mehtabın ışığında ağır ağır,
Çanlar söylerdi hasret şarkısını,
Böyle devam etmiş belki kaç asır
Hüzne ahengi veren dudaklardan,
Silerdi paslanan gurbet yasını.
Tüyler ürperirdi o duygulardan…
Deve kervanı geçerdi yollardan.
Dağ, dere demeden geçip gidilir.
Semeri muntazam,çanlı bir merkep,
Kervanın önünde yolcu başıydı.
Yanda giden iri yarı bir köpek,
Kervancının sadık can yoldaşıydı.
Sevgi, umut, taşırdı rüyalarımdan,
Deve kervanı geçerdi yollardan
Yumuşak bir sesti bana his veren
O mahzun sevdayla uykumu bölen
O sesti kervanı bana sevdiren,
Nasıl bir duyguydu, nasıl bir hazdı,
Sıcak yatağımda beni mest eden.
Mektup da gelirdi yarandan,yardan,
Deve kervanı geçerdi yollardan.
Görür gibiydim kervanı bekleyen
Ömrü adımlarla yola ekleyen
Haber alırlardı tâ uzaklardan
Çanların sesindeki şarkılardan
Şarkılar ninniydi, şarkılar huzur
Tatmak için o huzurun tadını,
Uzattığım o küçücük dilimle.
Yılların yuttuğu çocukluğumdan
Bana bunlar kaldı eski yıllardan,
Deve kervanı geçerdi yollardan