- Kategori
- Siyaset
Din Kültürü!
Anayasamızın 24. Maddesinde “ Din kültürü ve ahlak öğretimi ilk ve orta öğretim kurumlarında okutulan zorunlu dersler arasında yer alır. Bunun dışındaki din eğitim ve öğretimi ancak kişilerin kendi isteğine, küçüklerin de kanuni temsilcisinin talebine bağlıdır” hükmü var.
Dikkat edilirse ilk cümlede zorunlu dersler içine alınan Din kültürü ve ahlak öğretimi dersi, sonraki cümlede “bunun dışındaki “ başlığıyla ilave bir hüküm getiriyor.
Bu ne anlama geliyor?
Uygulama nasıl olmuş?
Aslında bu konuyu Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi ile Danıştay 8. Dairesinin verdiği kararlar ışığında değerlendirebiliriz.
AİHM, Türkiye’deki zorunlu din kültürü ve ahlak derslerinin Alevi inançlı Türk vatandaşlarının beklentilerine cevap vermediği, müfredatın Sünni inanca göre hazırlandığı kararına varmışlardır.
Danıştay 8. Dairesi de kararında, din kültürü ve ahlak dersleri kitaplarında belli bir din anlayışının esas alındığı, bu esaslar çerçevesinde namaz kıldırılmak ve Kuran ezberletilmek suretiyle “din eğitimi” yapıldığı bunun “kişilerin kendi isteğine ve küçüklerin de kanuni temsilcisinin talebine bağlıdır” hükmüne uygun olduğunu hükme bağlanmıştır.
Görüldüğü gibi müfredatın Anayasanın ruhuna göre hazırlanmamış olması sıkıntılar yaratmıştı
Bugün gelinen noktayı, yani Milli Eğitim Kanunundaki bu yöndeki değişikliği AİHM ve Danıştay kararlarına paralel görüyorum.
Genel anlatımlı bir din kültürü öğretimi zorunlu, isteğe bağlı olarak da herkesin kendi inancının eğitimi olacak.