Dinle neyden...

"Ney zehir, hem panzehir, ah nerde var/böyle bir dost, böyle bir özlemli yar?"

Ney sırrın en emin adresi, ney açık vermemek için, ihanet etmemek için kendi ateşinde yanan aşık! Ney durmadan yarasını kanatan biçare.. Ah ney! Acıyan, acıtan, acınılan.. Dert ortağım... Ney üfledikçe derdi azaltan ve dahi çoğaltan.. Yürekler dağlatan, ağlatan ve yaralar saran...

Her nağmesinde biraz daha kendine hapseden-hapsolan-, kahreden-kahrolan... Müşterek bir hayat yaşamak lazım, en güzel örneği sensin ney! Hem verensin hem alansın, hem yakansın hem yanansın... Bir yürek burkuntusu, bir acı çığlıksın. Bu boş hengamede yersiz sıkıntılardan uzaklaştıransın, gerçek dertlere salansın... Feryad kamışlıktan gelir, bir garip kamışsın. Surette basitsin asılda zengin. Aslını gizler bize suretini gösterirsin, tebdil-i erkan eyler bizi sınarsın, gafil avlarsın. Sonra bir çığlık atarsın rast makamından, eyvah...

Acı gerçekleri gösterirsin bize, bilinç altına ittiğimiz közler harlar yeniden, hak veririz 'dost acı söyler' makamında tutturduğumuz türkülerle. Hak veririz de hayatın bizi hapsettiği gündelik zincirleri kırarız hışımla, yırtarız göğsümüzü acıdan, bu zamana kadar göremediğimizden,gerçeklere gözlerimizi kapadığımızdan.

Bir nağme başlar radyoda, öylesine açılmış rastgele bir kanalda. İçimiz acır sebepsiz, yüreğimizi dağlar biz sebebini çözmeye çalışırken alır götürür bizi hiç bilmediğimiz diyarlara, adını bilmediğimiz çocuklara, sessiz çığlıklara götürür.

Ney zehir,hem panzehir... Kırar gündelik zincirlerimizi, düşünür halimizi, acır bize-acizliğimize, cahilliğimize, bunca sıkıntısızlıkta sıkıntılara boğulmuşluğumuza acır-, düşündürür hangi dost dinler öyle sessiz, hangi dost başbaşa bırakır bizi kendi çığlıklarımızla. Düşündürür; benden-benlikten- sıyrılıp bire ulaşmanın sırrını. Düşündürür kendi basit dertlerini unutup halka açılmayı. Dert paylaşmayı, panzehir olmayı, ney olmayı öğretir..

Ney sıyrılır kimliğinden neyzen olur, neyzen ney... Ney çığlık olur, sessiz sıkıntıların sesi olur, dert olur derman olur. "Nerde var böyle bir dost, böyle özlemli yar?" Ah nerde...