- Kategori
- Beslenme / Diyet
Diyet mevzu, derin mevzu (2)
alıntı
Hamileliğimin başından beri canım ne istediyse yediğimden, gözüm de canım da doymuştu doymasına ama, doğum yapalı nerdeyse 1 yıl olmasına rağmen kalçalarım gibi genişleyen midem bir türlü küçülmek bilmiyordu. O zamana kadarki yediklerim, fiziki görünüşümü fazlasıyla genişletmişti. Bir de görünmeyen iç dünyam vardı ki evlere şenlik. Yediklerimin vücuduma verdiği zararları saymakla bitiremiyordum. Cânım karaciğerim yağlanmış, iyi- kötü kolesterollerim, kan tahillerim kimi sınırda, kimi sınırı bayağı aşmış almış başını gidiyor, dur demenin vakti gelmiş de geçiyormuş bile.
Aslında ruhum 25-30’larda fink atarken, bedenim fizik tedavisi müptelası teyzeler gibi olmuştu. Adeta annemle yarışır hale gelmiştim, bel, ayak, sırt, bacak ağrılarımla. Öyle ağrılar ki; gece bebelere uyandığımda 5-6 adımımı acılar içinde atarak yavaş yavaş hızlanabiliyordum ancak. Cânım ayaklarıma bedenim ağır geliyor taşıyamıyordu, napsın ağrımasında:)
Oysa 4, yazıyla dört bebemle kaliteli vakit geçirebilmek için sağlıklı olmam şarttı. Ve ben bütün ağrımın sızımın kilo verdiğimde geçeceğine inandığım halde hem zayıflamayı erteliyordum, hem de zayıfladığımda iyileşmezsen giderim doktora deyip doktora gitmeyi erteliyordum…
Gerçi kaldırabileceğinden fazla yük taşıyınca da ağrırmış insanın sırtı, bu da ağrının psikolojik boyutu sanırım. Uyuyamamak da başka bir boyutu olabilir, neyse!
Arkadaşlarımın; aaaa sen daha doğurmamış mıydın, yoksa bir bebek daha mı var içeride.. gibi buzzzzzzzz gibi esprilerine maruz kalmaya alışmıştım da, doğum yapalı 1 yıl olmuş, bir gün metroda beni hamile zannedip yer vermek isteyen kibar kadın yolcuya, hamile olmadığımı söyleyip teşekkür etmek ağırıma gitmişti açıkçası. Aynaya bakma vakti, bedenime dur demenin vaktiydi artık.. dönüm noktam metroda oldu sanırım.
Bazı insanlar vardır iki gün uyuyamazlar üç kilo verirler, üç gün yorulurlar beş kilo verirler. Yok ben de öyle olmuyor, aylardır uykusuzum, yorgunluk had safhada fakat su içsem yarıyor a dostlar.
Sonunda; hamileliğim boyunca benimle birlikte kilo alan (ben ikiz doğurdum, o üçüz sanki) sevgilimin de tam desteği ile hatta biraz da baskısıyla! birlikte diyet yapmaya karar verdik. Zayıflama hapları, detokslar, bitki çayları gibi piyasadaki onlarca maddeyi tehlikeli bulduğumuzdan, sevgilimle hem sağlıklı beslenmek, hem dengeli, ölçülü beslenmek hem de yiyerek zayıflamak üzere; kilolarımdan rahatsız olmama rağmen, içimden gelmeye gelmeye gittik diyetisyene.
Birbirimize destek olarak, yemeklerimizi denetleyerek, sen çok yedin, su içtin mi, sütünü içtin mi gibi minik tatlı uyarılarla 5 ayı geride bıraktık. 73 kilo ile başlayan diyet programım, 5 ayın sonunda 61 e inmesiyle devam ediyor. Hedef 58-59… hedefe ne kaldı ki? Laf aramızda kocam hedefine benden çabuk ulaştı, korumaya geçti bile. Ben gram gram kilo verirken o, her kontrolde benden fazla kilo verdi. Her kontrolde benim az onun çok kilo vermesi takdir edersiniz ki benim açımdan biraz sinir bozucuydu:)
Kilo verdim vermesine de, ağrılarım sızılarım geçti mi? Biraz. Zayıfladıkça geçeceğine inandığım ağrılarımın tam geçmemesi, çabuk yoruluyor olmamın 42 yaş ile ilgisi olmamalı diye düşünüyorum. . Allah ömür verirse; bir on yıl, hatta yirmi yıl sonraki şikayetlerim olmalı bunlar, şimdi değil. Tamam 4 çocuk ama, yaşlı hissetmek için daha erken, hem de çok. Dinç hissetmeliyim kendimi. Geçecek inanıyorum, ağrılarım da geçecek Allah’ın izniyle.
Sonuç olarak bedenime yapışmış hiç gitmeyecek zannettiğim kilolarımla gram gram vedalaşmak, şimdilik dar da olsa eski kıyafetlerime sığabiliyor olmak harika. Tüm bunların huşûsu içindeyim şuan.
İlk gittiğimizde benim diyet için ne kadar isteksiz olduğumu fark edip, aylar sonra itiraf eden, beni şaşırttınız, çok iyi gidiyorsunuz diye gaz veren, tatlı diliyle verdiği diyet programına uymamı sağlayan diyetisyenim Funda Tuzgöl’e çooooook teşekkürler.
Ve şükür vakti, bana bu hayatı bahşeden yaradanıma, verdiği, vermediği, vecereceği her şeye binlerce şükür.
İtiraf: Diyetimin başında elinden çok sevdiği oyuncağı alınmış çocuk gibi mutsuz hissediyordum kendimi:)
Not: Yıllar önce de bir diyet maceram olmuştu, okumak isterseniz: http://blog.milliyet.com.tr/diyet-mevz---derin-mevz--/Blog/?BlogNo=366733
Sağlıkla, sevgiyle kalın:)
- Toplam blog
- : 184
- : 2109
- Kayıt tarihi
- : 11.03.07
1974 Bremen doğumluyum. Hayatın Med-Cezir'lerle dolu olduğuna inanırdım; yaşaya yaşaya anladım ki ö..