- Kategori
- Kişisel Gelişim
Doğru insan hayat kurtarır!
Elimizin değdiğiyle, gönlümüzün istediği bir senkron tutturamıyor.Hayatın her köşesinde bu böyle. ”Beyaz” olsa “Siyah mı olsaydı?” diyoruz. O an siyah daha huzur verici geliyor çünkü. Yeni bir işe başlasak “başka bir yer mi olsaydı” şüphesiyle rahat yüzü göstermiyoruz kendimize. Para kazansak “para var huzur yok” , kazanmasak ”para kazanmak için ahlaksız bir yol dışında her yol mübahtır.” diyoruz.
Tatminsizlik sarıyor heryerimizi.Ve sonunda “gidecem buralardan,dayanamıyorum” nakaratına geçiyoruz.
Peki gerçekten istediğimizin ne olduğunu biliyor muyuz? Huzur mu istiyoruz,para mı? Dostluk mu,yoksa sadece yalnız kalmamanın garantisini mi?
Doğruyu gösterecek bir işaret arıyoruz ama bir taraftan da bir tane doğru olmadığını biliyoruz.
“ KURTARIN BENİ ” diye bıkmadan senelerce bağırmaya halimiz var ama iş kurtarılmaya geldiğinde elimizi uzatacak mecalimiz yok...
Günlerimiz “ben ne yapıcam” demekle geçiyor ve bunla bile bişey yaptığımızın –zamanımızı boşa harcadığımızın- farkında değiliz.Aslında ne istediğimizin değil ama yanlışlarımızın farkında ,çözümlerin bilincindeyiz.
İçinde olduğumuz durumlar, sadece içinde olduğumuzda içinden çıkılmaz gözüküyor..Yoksa başka birini kendi durumumuzda gördüğümüzde söyleyecek ne de çok lafımız var...
Peki ya yapmamaız gerekenleri eyleme geçirdiğimizde yaşadığımız suçluluk duygusuna ne demeli?
Kendiyle sorunu olan insanların dertleri midir bunlar? Değildir bana kalırsa...Cevaplarını bulamayan insanların dertleridir olsa olsa...Ve cevaplar için başvuracağımız kişiler çoğu kez “çok uzak ve çok yakın”larımızda olanlar oluyor tuhaf şekilde...
Sağımızda solumuzda,hayatın bir yerinde tanıştığımız bir çok insanın bize şaşırtıcı şekilde faydası oluyor...Bir tek sorusuyla kendine geliveriyorsun...Cevap ağzından çıkarken kulağın da duyuyor.Kendi söylediklerine kendin inanamıyorsun...
“Doğru insan hayat kurtarıyor”
Ben doğru insanlarımı buldum...Bana doğru soruları soranları...Kendimi dinlememi sağlayanları...Kendi içlerinde bir çözüme ulaşmış insanlar bunlar...Ama doğru ama yanlış...Bi şekilde, kendileri olmaktan vazgeçmeden ayakta kalmayı başarmış insanlar...Benden önce yaşamış ,benden önce ağlamış,benden önce karşıya geçmiş insanlar...Ayı'ya dayı demeden...
Kolay değil tabii “doğru insanları” bulmak...Ama en azından tanıdıklarınıza bir şans verin...Dostlarınız dışında...Sizi ve hayatınızı ezbere bilenler dışında...Yeni tanıştığınız insanlardan sorular sormalarını isteyin sıkıntılarınız hakkında...
Ama en önemlisi,size söylediklerini can kulağıyla dinleyin...Söylenenler bir kulağınızdan girip diğerinden çıkmasın...
Diğer kulağınızda kalanlar,sizi kurtaracak olanlardır çünkü....
- Toplam blog
- : 82
- : 1186
- Kayıt tarihi
- : 22.06.06
İstanbul'da yaşanan tüm aşkların, tüm ayrılıkların, tüm özlemlerin, tüm nefretlerin, tüm eğlenceleri..