Dolunay...

Ben yolda giderken saçma sapan ama doymuş bi kafayla.. Ay benimle oyun oynuyordu gittiğim arabanın hızıyla dalga geçer gibi... bir sağda, bir solda , bir ortada her baktığımda durduğu yerle gülümsetiyordu, kıçıma kaçanların sızısına inat!!! Dolunayın dibine gidiyordum... Ağzımda acı bir tat vardı.. Bu gecemin tatlı planlarına inat.. Ama camdan vuran rüzgar ihtiyacım olan kadarını biliyormuş gibi üflüyordu acı tat bırakan her yerime... Kendi gücüyle buluyordu o yerlerimi ben hiç anlatmadan.. İyi geliyordu hiç istememişken ben..

Bu kadar değersizlikle en güzel değerleri gene birlikte vermişti gece.. (bu gecelerin bana öğretmeye çalıştığı bişeyler var!!..) biri olmadan diğeri, bu kadar güzel görünemeyeceği için ya da tam tersi...

İyiyim yani kötüye inat...
Sanki bi ödül, kupa falan vericeklermiş gibi..
Bu takside olamamın,
Senin bana bunu yapmanın,
Benim böyle olmamın bir anlamı varmış gibi.

Bu gece dolunay cümlelerimi cilalııyor gibi...

KUŞLARIN UYANDIĞI, EN ÇOK BAĞIRDIĞI SAATLER...
HERKES UYURKEN UYANIK KALABİLENLERİN SAATİ YANİ...