- Kategori
- Anne-Babalar
Dream team/ Babalar & Oğullar

Evettt…. Bu takımın boy ortalaması 1, 89cm. Tabii oğullar ortalamayı yükseltiyor. Biz iki kardeş ortalama 1, 84 boylarımız. Ama oğullarımız Mert ve Alp 1, 90 ve üstündeler….
Hikayemiz bir bayram günü başladı. Güzel güzel bayramlaşmış, ailecek vakit geçiriyorduk. Küçük beyler nereden akıllarına geldi ise “- Yaa , bizimle maç yapar mısınız? Hadi oynayalım da biraz keyfimiz yerine gelsin, isterseniz avansta verelim” gibi sözcüklerle bize ağır saldırılarda bulunmaya başladılar. Biz de annemizin harika yemekleri ve özellikle Çerkez tavuğuna balıklama dalmış olduğumuzdan biraz kaçak davrandık önceleri…
Ancak bıçak kemiğe dayanınca, doğru spor salonunda aldık soluğu…Her müsabakada olduğu gibi bir hatıra fotoğrafı çekildi öncelikle ve maç başladı…
Biliyorsunuz tabii, potalara yabancılar (biz pota ile akrabayız sanki), uzun zamandır da oynamamışlar(evet bizde hem de 3-5 sene kadar olmuş), yaa çok ta şanssızlar bugün ( oysa biz hep ballıyızdır) . İlk maç bitti ve biz babalar yenmiştik.
Tabii doyamadılar, olmadı bir maç daha… Onları kıracak değiliz ya, tekrar başladık. “ Baba , faul amaaaa…Mert ribaunt alsanaaa, Alp pas attt, şahsi oynamasana, offf yaaa…
Hay Allah …Yine biz yendik galiba oğullarımızı…
Ama baktık ki suratları asıldı. Takımlar değişildi. Her ikisi de birer galibiyet aldılar.(Oldukça iyi bir oyun kurucu olan kardeşimin etkisi çok oldu tabii)
Babalık zor iş, onları yenip eve gitmek istemedik ama olan bize oldu tabii ertesi gün tüm bedenimiz ağrıyordu..
Haa, bu arada küçük beyler eve giderken hala “Biz aslında sizi çok kötü yenerdik ama…” diye konuşuyorlardı.
Ne diyelim… Haklılar!
Reşat Şentürk