- Kategori
- Müzik
Duman fırtınası...
Kabul edelim başarılı gruplardan biri... Hatta hayran grubunun içinde benim ve babamın (!) da bulunduğu bir grup. Sonuç olarak gencim, ben de rock dinliyorum... Ama bazıları tarafından babamın Duman dinlemesi garip karşılanabiliyor.
Babamın benden tek farkı onun bütün rock gruplarını dinlemesi ve sevmesi... Ben o konularda seçiciyim. Türkü de dinlerim rock da dinlerim ama seçerek! Babam sürekli müzik dinler ve tercihleri genelde Haluk Levent, Duman, Teoman gibi tiplerdir. Arkadaşlarım çoğu babamı kıskanıyor çünkü beni çekiştire çekiştire bu arkadaşlarımızın konserlerine götürüyor. Hoşlanmıyorum. Bu tür rock konserlerinde genelde oturacak yer olmuyor. Herkes ayakta. Oturacak yer olsa bile zaten oturmuyorlar. Benim de içim geçmiş herhalde. Sırf babam için gidiyoruz o konserlere. Biz diyorum çünkü peşinden annemi de sürüklüyor: )
Konserlerde genelde annemle ben bir köşede otururken (!) babam gençlerin arasında sevdiği solistin şarkılarına eşlik ediyor. Biraz tezat bir durum var ortada aslında ama adam gençliğinde gidememiş, şimdi gidiyor: )
Annemin en sinirlendiği konu ise bize sormadan babamın bilet alması : )) Haberimi. yokken haadi konsere gidiyoruz der. Hatta başımızdan geçen bir olayı anlatayım ben size...
Birgün Çince kursundan çıkmışım. Feci eve gitmek istiyorum. Bunlar başka bir yola saptılar. Nereye gittiğimizi sordum. Şebnem Ferah dediler. Bir dakika noluyoruz, ne Şebnem Ferah'ı demeye kalmadan, konser alanına vardık. Üstüne bir de geç kaldık. Herkes girmiş içeri. Bazıları dışarda bilet dileniyor. Neyse salona girmemizle yuh çekmemiz bir oldu. Salon simsiyah, sahnede Şebnem Ferah avaz avaz şarkı söylüyor ve seyriclerde avaz avaz şarkı söylüyor. Heryer dolu. Güya koltuklar var. Ama gözükmüyor. Salonun giriş kapısında kaldık biz. İçeri adım atmak mümkün değil. Ben babama sürekli gidelim diyorum. Babam kendini kaptırmış. Bende dalga geçmeye başladım. Bilirsiniz rockçıların bir işareti vardır. Hani elinizin orta, yüzük ve baş parmağını alta alıp, işaret parmağınızı ve küçük parmağınızı yukarı dikerseniz. Salondaki herkesin o şekilde elleri ve kafalarını sallıyorlar. Hadi baba dedim biz de öyle yapalım. Öğrettim bizimkine o hareketi. Biz başladık kafa sallamaya. Babam işi abarttı. Yanında ki oğlanlarla birlikte kafa sallıyor. Oğlanlarda keyifli, bu yaşta böyle bir adam bulmuşlar. Ben babamı durdurmaya çalışıyorum. Olay daha da garip bir hal alıyor. Yalnız oradaki tek göze batan kişiler biz değildik. Yanımızda bir kadın vardı. Hani şu sabah programı tiplerinden. O da avaz avaz şarkı söylüyor. O an düşündüm biz aslında garip bir milletiz. Neyse biz annemle babamı çıkmaya ikna ettikten sonra bir de üstüne söz aldık. Bir daha numaralı olmayan konserlerden almayacaksın diye. Tamam dedi.
Geçen gün gene Şebnem Ferah'a bilet almak istiyor. Yine numarasız. Hiç birşey söylemeye gerek kalmadı. Annemle bakışlarımız yetti zaten...
Böyle işte. Ben rockçı bir babanın kızıyım. Her ne kadar kendim öyle olmasamda : )
- Toplam blog
- : 101
- : 2198
- Kayıt tarihi
- : 01.02.07
91 doğumluyum, elimden geldiğince yazmaya çalışıyorum, çalışmaya da devam edeceğim. Ta ki büyüyene k..