Dün hiçliğin son günüydü!!!

Dün salıverdim içimdeki kimsesizlikleri...

Dağıldılar hayallerimin içindeki özüme...

Her biri bir köşe buldu kendisine, sahip oldu kimsesizlikten öte benliklerine.

Dün bir sayfa kapandı, bir diğeri açıldı ...

Hayat dediğimiz şey belli ki fantastik bir öykü..

Sadece gülümsedim, sadece anlayış vardı içimde. Ne özlem, ne kin ne de sevgisizlik....

Bir an gülümsedim ve sonra öylece dalıverdim yine kendi dünyamdaki pür mutluluklara....

Dün öylesine bir gündü aslında...

Ne farklıydı bir öcekinden, ne de azdı...

Öylesine bir gündü işte...

Aşk yoktu dünde,

Öfkede, hayal kırıklığıda....

Karşımdaki yüzlere bakmıştım öylece ...

Ben mutluyum kendimle derken inanmadılar bana....

Olsun varsın inanmasınlar...

Dün öylece geçip gitti işte...

Yumuşak, benle dolu ve bana aitti...

Ve bir de.. sımsıcak huzuruyla sarmıştı beni...................