- Kategori
- Gündelik Yaşam
Düşenin dostu oluyormuş

Sabah kalktığımda pencereden baktım, her yer bembeyaz olmuş, kar ince ince yağıyordu. Ona göre gyindm. Aslında kravat takmam gerekirdi, en kalın balıkçı yaka yün kazağımı, üzerne de fermuarlı kalın hırkamı giydim. Yünlü yüz maskemi taktım, kürklü şapkamı da giydim. Kaşkolumu da aldım,kalın kabanımı giydim. Kar tipi botlarımı giydim, kar yumuşak olduğu için kar zincirin takmadım. şe gitmek üzere evden ayrıldım.
Akçakoca sahil yolunda yürümeye başladım,yolu hemen hemen yarılamıştım. Sağ taraftan yürümrk istedim. Sağ ayağımı bastığımda ayağım kaydı, vücudum geriye doğru düşmeye başladı. Sol ayağımla düşmemek için direndim ama nafile, ağır ağır sırt üstü yere yığıldım. Kilo 105, boy 1.80 olunca düşmek daha da tehlikel hale geliyor. Önümde ki genç, biri kız, biri erkek, az ileride genç bir delikanlı, sağ tarafımda yetişkin bir yurttaşımız yanıma geldiler. Kendim kalkmak için hamle yaptım, yerden yarım metre
yükseldim ama kalkamadım, iki koluma girdiler, beni kaldırmak için bayağı zorlandılar. Kalkınca kendilerine teşekkür ettim, sıralı dükkanların olduğu karşı kaldırıma geçtim, börekçinin önüne oturdum, içeride hiç müşteri yoktu, dükkan çalışanı bayan içeri davet etti, bir süre dışarıda dinlendim, sonra içeri geçtim, oturdum.
Daireye telefon ettim, özlük memuruna;'Ben düştüm, ayağım incindi, bilginiz olsun' dedim.'Dairenin arabasını gönderelim' dedi. 'İy olur ' dedim, Bulunduğum yeri tarif ettim.
Aklıma bizde misafir iken sohbet esnasında kayınvalide;'Düşenin dostu olmaz' dediği geldi. Ben düştüm, hiç tanımadığım dört insan beni kaldırdı. Yürüyüp gidebilirlerdi.
Araba bir hayli geckmişti. Nihayet iki memur geldiler. Arabada kendilerine;'Kalp krizi olsaydı şmdi öbür taraftaydım' dedim. 'Arabanın karlarını temizledik' dediler.
Dairede göreve başladım. Memur arkadaşlar;'Hastaneye gidelm, film çektirelim' dediler. Gitmedim. Sol ayak bileğimde ağrı vardı, yürürken topallıyordum.
2015 yılının son günü böyle geçti. Yeni yıl milletime huzur ve barış getirir inşallah.