- Kategori
- Gündelik Yaşam
İnsansak eğer

Birçoğumuz için sadece geçti.. Bazen güldük, eğlendik, bazen öğrendik, büyüdük..
Bir yıl daha, bir yaş daha.. Bazıları için geçmedi durdu.. Orada yaşandığı an’da durdu zaman. Bir fotoğraf karesinde, bir albümde, hep birlikte yapılan son kahvaltıda, son saçını okşadığında evladının, son bakışta… Geçmez ki, nasıl geçsin? Orada kalır hayat, kurur insanın kalbi. Şimdi soruyorlar insanlık ileriye mi gidiyor, geriye mi?... Sizce?... Bence durdu..
O annenin, o babanın, o yetimin, alamadığı her nefeste, boğazına dizilen her lokmada durdu insanlık, elimizden her bir şey gelemeyişde, her avuntumuzda, her bahanemizde..
Bir çocuğun cansız bedeni kıyıya vurduğunda durdu insanlık..
Olanı biteni sadece izlediğimizde durdu insanlık, küçük bir imza kampanyasına bile ‘şimdi yorgunum sonra bakarım’ dediğimizde durdu..s onra oturduğumuz yerden ahkam kesişimizde içi boş söylemlerle…
Öteki dedi… ölüler üzerinden siyaset yapıp, bölmekten kendini alakoyamadı…
“Bir insanın değeri, topIumsaI iş böIümünde üzerine düşen yeri ne öIçüde doIdurduğuna bakıIarak beIirIenir..” diyor Alfred Adler.. Değerler yok oluyor, her şey büyük bir hızla tükeniyor.. İlerleyen sadece teknoloji ne yazık ki.. Yetiyor mu yaraları sarmaya?
Çok iş düşüyor her birimize, önce kendimizden başlayarak. Zihinsel esaretten kurtulmak zorundayız, bakış açımızı değiştirmek zorundayız. Sorgulamayı öğrenmek zorundayız, bilimi anlamak zorundayız. Aydınlık bir Türkiye için elele vermek zorundayız.. Her şeye rağmen ilerlemek zorundayız.. Çünkü insanız…
Huzur, barış ve sevgi dolu bir yıl dileği ile.. Mutlu yıllar..