Düşler sokağı

Neden, niçin, nasıl diye hep sordum durdum.
Bulamadığım cevaplar içinde neden hep sen oldun,
Evet, burası düşler sokağı.
Seni bu sokakta hayal etmiştim bir bahar sabahı...
Dünyanın en güzel insanı olarak hep düşledim,
Bir ömür geçse de burada hiç yorulmadım
Sen istesen de istemesen de ben sevdim,
Senin saflığını yüreğinin temizliğini sevdim,
Bana ceketini bırakıp düğmelerini almakta haklısın,
Unutma ki bende et ve kemikten bir canım,
Evet, burası düşler sokağı.
Bir hayal bahçem var benim mavisiyle yeşiliyle
Ve bu bahçede açan nadide bir çiçek,
Gördüğüm bir hayal belki de bir rüya,
İlk kez bu sokaktan geçtim ben,
Defalarca binlerce yüzbinlerce hayalim oldu,
Ama ben hiç unutmadım;
Hayat yüreğinde yaşattığın,
Ruhunda hissettiğinle güzel..
Ben bu rüyayla yaşadım bu rüyayla öleceğim...

Yorgun Kalemim