Duy da , gör de inanma!.. Brezilya, Almanya’dan 7 gol yedi... / Futbol / Milliyet Blog
Mlliyet Milliyet Blog Milliyet Blog
 
Facebook Connect
Blog Kategorileri
 

09 Temmuz '14

 
Kategori
Futbol
 

Duy da , gör de inanma!.. Brezilya, Almanya’dan 7 gol yedi...

Her alanda unutulmazlar vardır. 

İnsanın etkisi olanlarda sevinç ve hüzün bir aradadır. Sevinç, geleceğe “gurur” diye aktarılır; bu, her geriye dönüşte gururla anımsanır. Bir başkası için “felaket”tir bunun karşıtı. Gelecekte hiç anımsanmak istenmez.

 

Sözgelimi, futbolseverler için yenmek ve yenilmek ne anlam taşır?

 

Yenildikten sonra....

 

“Ne önemi var?” denebilir. Ama futbolda aradaki fark, “Ne önemi var?” demeyi öyle rahatlıkla söyletemez.

 

Dün başlayan, ikinci yarısı bugünün başlangıcına sarkan maçta Brezilya’nın Almanya karşısındaki yenilgisini düşünerek, aradaki farkı görmezden gelerek, “Yenildikten sonra...” dedikten sonra, bunun gerisini getirmek o kadar kolay mı?

 

*****

 

Hangi Dünya Kupası’nda böyle bir maç var?

 

Futbol dendi mi Brezilya akla gelir değil mi?

 

Hele Dünya Kupası Brezilya’da oynanıyorsa...

 

Brezilya’nın finale giden yolda Almanya’ya yenilmesinden çok, 7-1 skor, bir rekordur. 

 

Bu rekor, kolay kolay kırılamaz. 

 

İlk gol, 11. dakika geldi. 

 

Olabilir; daha 79. dakika var. Öyle ama dakikalar 30’u gösterirken gol sayısının 5 olmasına ne demeli?

 

O anki skora bakmayan, sadece ekrana/ sahaya bakan ne görür?

 

Brezilya, geri çekilmiş, savunmada, skora razı. Almanya, Brezilya sahasından çıkmıyor, gol atmak için çırpınıyor. Gol ya da goller atamazsa, finalden olacak.

 

Ama gerçek bambaşka, önde olan, 5 golü de atan Almanya...

 

Almanya, “gole aç”;  isterseniz siz ona, Ünal Aysal’ın Prandelli’ye yakıştırdığı biçimiyle  “başarıya aç” deyin.  Çünkü Almanya öyle oynuyor ki, 6. golü atınca, sanki finali garantileyecek... 

 

*****

 

Goller geldikçe, Brezilya savunması bocaladıkça bocalıyor. Goller gelince,  ekrana gelen Brezilya tribünlerinde futbolseverler ağlıyor; herkes “şok”ta olmalı... 

 

Tribünler hareketleniyor, evinin yolunu tutanlar var. Böyle bir maça tanıklık etmenin hüznü, öyle anlık olmasa gerek. Böyle bir maça tanıklık etmek, hangi futbolseveri kahretmez?

 

Yenmek yenilmek, geride kalmak, her yarışmanın doğal sonucu olsa da, doğal olmayan, kabullenmesi zor olan, aradaki farktır. Farkı yaratan bu fark, hüznü de sevinci de katlar.

 

Dün başlayan, ikinci yarısı bugünün başlangıcına sarkan maçta, son düdük çaldığında, skorbordda ne yazıyordu?

 

Brezilya: 1 - Almanya: 7

 

O kadar gol, 7 gol yenilir ama, Dünya Kupası’nda finale giden maçta, üstelik kendi evinde yenilirse, bu, bir başka olur!

 

*****

 

Brezilya, 7-0‘dan sonra, son anda, bir gol buluyorsa...

 

“Şeref sayısı”, gelse ne olur, gelmese ne olur?

 

Beklenmedik bir skor!...

 

İlk 30 dakikada, 19 dakika içinden art arda gelen 5 gol, gol dakikaları,  sanki “Şans Topu” çekilişinin sayıları:

 

11, 23, 24, 25, 30

 

Bir yanda “şans”, bir yanda “top”...

 

“Şans”ın olduğu yerde “şanssızlık”tan da söz edilebilir; ama... Ortada ne “şans”, ne de “şansızlık” var. Çünkü bir taraf oynuyor, goller buluyor, bir taraf gol yemeyi sürdürüyor.

 

*****

 

Bu Dünya Kupası’nda ilk sırada gelecek/ konuşulacak ne?

 

Hiç kuşku yok ki, Brezilya’nın, Almanya karşısında 7-1‘lik gibi ağır yenilgisi...

 

Şimdi, gel de, Almanya’nın finalde ne yapacağını merak etme!..

 

Unutmayalım, her maçın havası başkadır, bir maç bir sonraki için her zaman bir ölçüt olmuyor.

 

Son söz:

 

Futbolseverler, Almanya’nın sevincini, Brezilya’nın hüznünü paylaşmalı!..

 

 

http://www.facebook.com/turgutcelik

https://twitter.com/#!/turgutcelik

turgutce@yandex.com

 

 

 
Toplam blog
: 2458
: 2418
Kayıt tarihi
: 10.11.08
 
 

24 Kasım 1944'te İspir'de doğdum. Ankara Kurtuluş Lisesi'ni, Dil ve Tarih - Coğrafya Fakültesi Tü..