- Kategori
- Haber
Ecevit'e mektup
Gökyüzü yasta bugün. İşe gelirken ak güvercinlerim yoktu göklerde. Halbuki yer gök beyazdı bembeyaz kar her taraf. Biliyorum ki bugün yastalar; kanatları kırık, sesleri kısık. Bir o yana bir bu yana telaş içindeler uçamıyorlar çünkü.
Yaşarken kasketin, mavi gömleğin, ak güvercinlerinle efsane olan ; yaşarken yazdırdığı Kıbrıs destanıyla asırlar boyu unutulmayacaksın
Bundan sonra da nesiller boyu; kişiliğin, ilkelerin, dürüstlüğün, duygusal şiirlerin, aile saadeti ve mütevazi yaşamınızla unutulmayacak destanlar yazdıracaksınız... Umarım örnek teşkil ettiğiniz gibi; kişiliğinizle de örnek alınırsınız.
Yazmak hiç bu kadar zor olmamıştı benim için, şimdi yazacak kelime bulamıyorum... Eminim blog sayfalarına sığmayacaksın ne bugün ne yarın.... Yüreklere sığmadığın gibi...
Seninle Kıbrıs harekatında karartmaları yaşadım, çocuk yaşımda Ayşe’ yi tatile gönderdim. Yakın tarihte kurtla kuşun birlikteliğini yaşadım; yüreğim buruk ah çekerek keşke lerle dolu neden öz kardeşler değil de kurtla kuş dedirten iç çekmelerle... Ama hepsinde seni sorgulamadan eminim ki doğru yapmıştır diyecek kadar güvendim.
Bugün kalemim kara, yüreğim kara , sayfalar kara KARAOĞLAN...
Efsaneydin, efsane olarak kalacaksın, arkandan akan gözyaşı seli gibi toprağın bol makamın cennet olsun...