- Kategori
- Eğitim
Eğitim Sistemi ve Sınavlar
“Böyle eğitim sistemine “diye başlayan sonu gelmeyen cümleler kurmak istiyorum. Eğitim sistemi yüzünden intihar eden gencecik çocuklarımızı görünce içim parçalanıyor. Acaba sizler ne kadar bilirsiniz daha 13 yaşında hayata veda edebilecek cesareti göstermeyi! Onlar yarış atı değil bayım. Üzerlerine yapıştırdığınız etiketler var ya: ” hangi okul daha iyi, komşunun oğlu bilmem kaç puan aldı, şu kızdan neyin eksik, en pahalı okullarda okuyorsun, özel dersler alıyorsun evladım” diye söylenip duran aileler var. Bir de “hiç umurumda değil hocam, onun hangi okulu kazanıp kazanmadığı“ diyen aileler var. İkisi de yanlış. Bu tür ifadeleri çoğu zaman çocuğun yanında özellikle anlatırlar, hiçbir şeyin onun yaşamından daha değerli olmadığını bastıra bastıra söylerler, iyilik yaptığını sanırlar çocuğa; oysa bu da psikolojik bir baskıdır çocuğun üzerinde. Bütün bunları söylemenizden öte tek yapabileceğiniz şey vardır. O da çocuğunuza özel olduğunu hissettirmektir. Ve sınavlardan daha mühim olanın yalnız kendisi olduğunu hissettirebilmek önemlidir.
Bir öğretmen olarak çok rica ediyorum velilerimizden. Onları at yarışı gibi yarıştırmaktan vazgeçtiğiniz anları biriktirin. Çocuğun başarılarını kendi üzerinize yükleyip başarısızlığı da çocuğun üzerine yıkmayın. Çünkü bir sınavın hayatının dönüm noktası olacakmış gibi hissettikleri anda, bir sınavdan düşük not alınca ya da Teog gibi bir sınavdan dolayı hiç düşünmeden kurban edebiliyorlar kendilerini.
Bilir misiniz bayım siz bu acıyı?
Günlerdir o kız çocuğunun Ayşe Berrin’in fotoğrafına bakıyorum. Bilsen içimden neler geçiyor güzel kızım benim. Nasıl cesaret ettin, nasıl bir endişe duydun geleceğinden, nasıl yapabildin nasıl asabildin kendini? İçimden milyonlarca kelime geçse de başımı öne eğip susuyorum sadece. Ağlamaklı oluyorum. Ve isyan ediyorum. Sana sistemi anlatamayıp senin yaşamının daha değerli olduğunu sana hissettiremediğimiz için sen, ben, o hepimiz suçluyuz.
Bir öğretmen olarak dayanamıyorum artık. Evet, böyle bir sınav var. Evet, yapılmak da zorunda, daha iyi bir çözüm şimdilik yok. Fakat bu sınav olmazsa yani yapamazsan ne olur ki? Dünyanın sonu değil. Ama anlamazlar kendileri de bilse bile aslında böyle olmadığını. Daha ergenliklerini yaşamadan, kimliğini bulamadan, kim olduğunu ne olduğunu anlamadan hop onları bir sınava mahkûm ediyoruz.
Ben bu yazıyı yazarken intihar eden bir gencin daha fotoğrafı geldi. İzmir’de takdiri 2 puanla kaçırınca camdan atlayan genç bir oğlan çocuğunun fotoğrafıydı bu da. Nasıl bakayım bayım ben şimdi bu tertemiz fotoğrafa. Yürek dayanır mı o tertemiz yüzlü çocuklara. Hangi insan olanın yüreği dayanır ki zaten. Şimdi ben bir öğretmen olarak nasıl geçerim öğrencilerimin karşısına da durumu açıklayabilirim.
Ama suç onlarda değil. Onlara sistemi anlatamayan ana- babalarda- öğretmenlerde yani hepimizde.
Sınavlar her şey demek değildir.
Unutmayın bir çocuk değişir; bir ülke değişir.
Cennet Güvenç
- Toplam blog
- : 27
- : 589
- Kayıt tarihi
- : 19.02.13
Aylak Madam. Felsefezede. İdealist bir öğretmen. Edebiyat, kitap okumak, film izlemek ve güzel y..