- Kategori
- Şiir
El Cordobes

Endülüs toprağının mağrur çiçeği
Ezilmiş coğrafyanın bahar coşkusu.
Ve sen, vasiyetsiz ananın sıska çocuğu
Manuel Benites...
Güneş Cordoba'dan doğar
Cordobalı mazlum ve yoksul halklara.
Franco'nun demir ökçesiyle
Çiğnenmiş çiçekler
Senin yüreğinde açardı
O yetim o öksüz yüreğinde...
Angelita'nın yoksul gözyaşları akarken
Çeliklenmiş bir inanç oldun
Sen El Cordobes...
Franco'nun korkunç ününü gölgeleyen
Azmin zaferiydi cesaretin.
Kızıl muletaya yayılan kızıl kandın.
Sen Manuel Benites
Torero El Cordobes...
"Ya sana bir ev alacağım
Ya yasımı tutacaksın"
Derken sözlerin
Kitaplaşan bir duygu seliydi
Angelita'nın mağrur gözlerinde...
Seni tanımak yaşamak gibi,
Ey Benites
Torero El Cordobes...