- Kategori
- Şiir
El duydu sen duymadın

El Duydu Sen Duymadın
Sevdasında türkümü el duydu sen duymadın
Yine hayalin gölge sessiz volta atıyor
Şiirimle karıldın bilerek mi doymadın
Uykular kaçak bölge sessiz volta atıyor.
Müneccim mi olmalı göremediysem şavkı
Sende bir gün anlayıp tarif istersin benden
Önsözün müsvedde mi düremediysem fevki
Çarpıp aşkım inceden beni göstersin senden.
Sevmek neymiş anladım aşk ile yaşıyorum
Ateşimi düşürüp söz yadına bulaştım
Derdim seninle doğdu sen oldun taşıyorum
Nefes kadar yakınım öz tadına ulaştım.
Yürekte ki bülbülüm Şeyda olmuş şakıyor
Gülistanı ararmış lal edermiş canına
Hangi iklim gülüyüm efkar bulmuş çakıyor
Duyguları şeffafmış hal edermiş yanına.