Elma' nın, kabuk tarçın'aşkı

Yine, bir temizik hali var,
oraya buraya yazılp unutuluş, hatta PC deki şiirlerim.
Blogcuda ki bazı şiirlerimi elden geçirme, hepsini
bir yerde toplama çabasındayım..
Bir de...evet bir de ..
Şiirlerim ile ..Yok yok,
Yok, en iyisi, olunca duyulsun.
Bunu, sadece Kahraman bir arkadaşım biliyor.
Sayın yazarım , sır küpüdür.
Neyse uzatmayayım.
Olur mu olmaz mı ? dediğim bir şiirim.

Elma , hayranmış tarçına

Kokusuna, rengine.

Ama, bilirsiniz işte.

Tarçının , kabuk ve sert halini.

Olacak şey mi ?

Elma ve tarçın,

İmkansızı olmuşlar birbirilerinin.

Aslında tarçın da pek severmiş elmayı.
Yine de,

Belli etmezmiş.

Tarçını unutamamış elma,

Tarçın ise,

Biraz korkmuş elmadan.

Havva'nın, Adem'li kovulma hikayesinden..

Bir gün, elma nın rüyasında

Buluşmuşlar.

Birisi rendelenmiş elma.

Diğeri toz tarçın.

Elma biliyormuş yakışacaklarını.

Ama tarçın , inanamamış toz haline.

O gün , bu gün.,

Ben de,

Ne zaman toz tarçınlı , elmalı kek hazırlasam.

Ya da çayı demlerken içine kabuk tarçın atsam.

Aklıma gelir, gülümserim.

Koklarım , içimden.

Elmalı,

Biraz kabuk, biraz sert, hoş kokulu,

Tarçını.

sevgilerimle.