- Kategori
- Havacılık
Elveda Rumeli, Merhaba Gökyüzü
“Elveda Rumeli”, ATV’de yayınlanan bu diziyi izleyeniniz var mı? Bu dizide, günümüz Türkiye’si ile benzeşen ne kadar da çok olay var. Dilerim kanalın yeni sahipleri, yayın politikalarına ters düştüğü gerekçesi ile bu güzel diziyi yayından kaldırmazlar.
Bir önceki yazımda ( http://blog.milliyet.com.tr/Blog.aspx?BlogNo=79745 ), Öğr.Plt. Cemal Uygun’u yazacağımı okuyanların, “bu ‘Elveda Rumeli’ de nereden çıktı, hani Cemal Hoca’yı yazacaktın?” demek için, acele etmemelerini isteyerek yazıma başlıyorum.
Elveda Rumeli dizisinde de izlediğimiz gibi, Osmanlı İmparatorluğu’nun çözülmeye başladığı ve İmparatorluk sınırları içinde bulunan azınlıkların, emperyalistlerin kışkırtmaları ile çeteleşip, Rumeli Halkına olmadık eziyetleri yaptığı o yıllarda, pek çok Türk Ailesi, Anadolu’ya göç etmek zorunda kalmıştı. Bu göçler yıllarca sürdü. Anadolu Devrimi ile de, Türkiye tam bir ilgi merkezi haline geldi. Rumeli ve Balkanlar’da bulunan pek çok Türk Ailesi, akın akın Türkiye’ye geldiler.
1917 de Rumeli’nde doğan Cemal Uygun’un ailesi, 1924 yılında Türkiye’ye göç etti ve İzmit’e yerleşti. İlk ve orta öğrenimini İzmit’te tamamladı Cemal Uygun. Lise öğrenimini ise, İstanbul Haydarpaşa Lisesi’nde.
O yıllarda, lise son sınıf gençleri için, askeri eğitim zorunluluğu vardı. Bu gençler askeri eğitim kamplarına alınır ve 15 gün süre ile eğitilirlerdi. Bu kısa süreli eğitim, o günlerin gençleri ve aileleri için çok önemliydi. Bu eğitimi alan gençlerin özgüvenleri artar, aile ilişkileri daha da güçlenirdi.
Akranları gibi Cemal Uygun da, bu özel eğitimi almak için askeri kampa alındı. Kampta eğitimden arta kalan zamanlarda, gençler arasında, Ankara’da, Türk Hava Kurumu tarafından açılan Türkkuşu Genel Müdürlüğü’nde, gençlere havacılık eğitimleri verileceği, Büyük Kurtarıcı Mustafa Kemal Atatürk’ün; en büyük özlemlerinden birinin de, “kanatlı bir Türk Gençliği yaratılması” olduğu konuşuluyordu. Kamp günlerinde kararını verdi, Cemal Uygun. Ankara’ya gidecekti. Ulu Önder Atatürk’ün emriyle, geleceği göklerde arayacaktı.
“On beş günlük askeri eğitimden sonra Türkkuşu’na geldiğimde yıl 1936 idi. Bize birer battaniye, çarşaf ve yastık örtüsü vererek İnönü’ye gönderdiler. Orada bize ottan yapılmış bir döşek verdiler. Çadırlarda kalıyorduk ve bu döşeklerde üç kişi yatıyorduk. O dönemde planör, paraşüt, model uçak kursları hepsi bir ararda yapılıyordu. Ben bunların hepsinde eğitim aldım. İlk planör eğitimini THK-4 Planörleri’nde yaptım. Bu Planör Kurumun yaptığı planörlerdendi ve uçuş eğitimlerini Ergazi (Şu anda yerleşim merkezi olan Uran kent’in bulunduğu alan) bölgesindeki geniş alanda yapıyorduk.” * Diyecekti. Sayın Bahattin Adıgüzel’e, 2001 yılında verdiği röportajda.
Türkkuşu’nun kuruluş günleri ile başladı O’nun da havacılığı. 1973 yılında emekli olana kadar da sürdü.
Önce planör pilotu, sonra motorlu tayyare pilotu oldu. Öğretmen Pilot Yardımcısı ve Öğretmen Pilotluğunun ardından, Test Pilotu, Tarımsal İlaçlama Uçağı Pilotluğu da yaptı. 1951 yılında Türkkuşu Planör Okulu Müdürü, 1954 yılında Türkkuşu Genel Müdür Yardımcısı, 1957 yılında da Türkkuşu Genel Müdürü oldu. 1960 yılında Genel Müdürlük görevinden alındıktan sonra da, Uçuş öğretmenliği ve tarımsal ilaçlama pilotluğu görevini sürdürdü. 1973 yılında emekli oldu.
Kırk yıla dayanan havacılık yaşamı boyunca;
Pek çok ölüm tehlikesi atlattı. 1948 yılında, düyada ilk defa ve Türk Mühendisleri’nin özgün tasarımı olarak THK Uçak Fabrikası’nda üretilen, gövdesi tamamen kanatlardan oluşan, tek kişilik, açık kokpitli, ahşap gövdeli THK–13 Uçan Kanat’la, yaptığı test uçuşu sırasında, yere çakıldı ve ağır yaralandı.
Yüzlerce öğrenci yetiştirdi. Öğrencilerinin yetiştirdiği pilotları da hesaba katarsak binlerce pilot’un yetişmesine katkı sağladı.
Başta, Polatlı, Altınova, Gözlü, Konuklar, Koçaş, Ceylanpınar Devlet Üretme Çiftlikleri olmak üzere, kamuya ya da kişilere ait, milyonlarca dönüm tarım alanının, tarım zararlılarına karşı ilaçlanması ve havadan gübrelenmesi çalışmalarını yürüttü. Ülkemizin İlk Tarımsal ilaçlama Uçağı Pilotu olma onuru da ona aittir.
Ulusal, uluslararası pek çok sportif havacılık yarışmasına katılmış ve onlarca madalya almıştır.
1924 yılında “Elveda Rumeli”, 1936 yılında “Merhaba Gökyüzü” dedi. 1973 yılında emekli olana kadar havacılık O'nun yaşam biçimiydi. Şimdi 90 yaşında ve sağlık sorunları ile baş etmeye çalışarak, havacılık anıları ile yaşıyor.
*Türk Havacılığında İz Bırakanlar, M. Bahattin Adıgüzel, THK Kültür Yayınları No:7, s.224
Unutmayın1: THK Yangın Uçağı alım kampanyası için, tüm operatörlerden yangın yazıp, 3919’a gönderin. Bedeli 6 YTL’dir. Ülkemize katkısı, yemyeşil ormanlar.
Unutmayın2: Kurban Derilerini, lütfen THK’na verin. Kanatlı bir Türk Gençliği yaratılması çabamıza destek olun.
- Toplam blog
- : 182
- : 2395
- Kayıt tarihi
- : 29.01.07
10 Kasım 1954 tarihinde doğdum. Sosyal Hizmet Uzmanıyım. Pilotum. (ultralight licence no:151)..