Emaneti al, acıtmadan. / Şiir / Milliyet Blog
Mlliyet Milliyet Blog Milliyet Blog
 
Facebook Connect
Blog Kategorileri
 

01 Kasım '12

 
Kategori
Şiir
 

Emaneti al, acıtmadan.

Emaneti al, acıtmadan.
 

alıntı


Gözlerim, karanlığa dalmadan,

Dizlerim, takatsiz kalmadan,

El, ayak bir birine dolanmadan,

Kulaklar sağır olmadan, dil tutulmadan,

Emaneti al, ne olur acıtmadan...

*             *             *

Akıl, fikir beyinde dağılmadan,

Ten kemikten ayrılmadan,

Haberli gel, korkutmadan,

Emanet  bende, zayi olmadan,

Emaneti al, ne olur acıtmadan....

*             *              *

Hazandayım, zemheri ayı gelmeden,

Yapraklar dalından, düşmeden,

Zaten emanet verilmişti bana bu can,

Evimde al, yatak, yastık, yorgan,

Emaneti al, ne olur acıtmadan...

*             *               *

Yollar çok uzun, hayli yoruldum,

Ömrümü dallara verdim, çınar oldum,

Emaneti onurumla, gururumla korudum,

Artık vakit geç, ben yorgunum,

Emaneti al, ne olur acıtmadan...

*              *                *

Benim, sadece bir tek dileğim,

Haberli gelirsen, çok sevinirim,

Sabahın seherinde, seni beklerim,

Emaneti, ben kendim veririm,

Emaneti al, ne olur acıtmadan...

 

Mehmet BURAKGAZİ / MERSİN

 
Toplam blog
: 608
: 2204
Kayıt tarihi
: 12.04.12
 
 

Bingöl'de, Baharın son ayında, ikindi üzeri un ambarı (kiler) arkasında, ebesiz, hemşiresiz, Emin..