- Kategori
- Deneme
En güzel günleriniz demek bensiz yaşanmış

alıntıdır
Gün yerini geceye bırakınca dünya dinlenmeye çekilir sanki.
Işıklarını söndürür ve uzanır karanlığa.
Soluklanır, nefes alır. Ve başlar yalnızlıkla bitmeyen hesaplaşmasına.
İnsanın en aciz olduğu zamanlarıdır, yalnızlığına çöüzm olamadığı anlar.
Elin kolun bağlıdır.
Gitmek istersin ama varacağın yeri bilemezsin.
Konuşmak istersin derdine ortak edeceğin sesi duyamazsın.
Huzur istersin, onca sessizliğe rağmen sükunetin yarattığı tedirginliği yenemezsin.
Seni düşündüm yine bu gece.
Nasıl başa çıkmıştın kim bilir bitmeyen sessizliğinle.
İçinden mi konuştun hep?
Dinleyen, duyan olmaz diye mi cümleler kurup yormadın kendini?
Ya da doyasıya yaşayıp tükettin mi bensiz zamanlarında hayatın en ahenkli renklerini?
"En güzel günlerini demek bensiz yaşadın" der, hesap sorar şimdi şarkının nameleri.
Sen bensiz geçirmiştin belli ki.
Kendinle kalmaya alışmış,kalabalıktan yoksunluğunla bütünleşmiştin.
Sorular çığ gibi büyürken aklında,sen her zaman susmayı bilendin.
Yorgun muydu ruhun dünya telaşından?
Yada benim gibi bir parça huzuru kendinden başka verebilecek biri olmadı mı yanında?
Biz seninle susarak da anlaşırdık oysa. Birbirimizle atardık bu ruh yorgunluğunu.
Ve yerini aşk alırdı bu solgun renklerimizin.
Ne var ki hayatın sil baştanları mümkün olmuyor bazen.
Her pişmanlık geç kalmışlıklar saklarmış.
Şimdi ne desem boş; En güzel günleriniz demek bensiz yaşanmış...
http://www.youtube.com/watch?v=4WQ9ATVkyWw