- Kategori
- Gündelik Yaşam
Engelli Aileleri
Engelli ailelerinin toplum içinde nasıl zorluklarla karşılaştığını düşündüm geçen gün(!)…
Bu konudan hiç bahsetmediğimi hatırlayınca bu seferki yazı konum olarak bunu seçtim.
Hep engellilerin sorunu diyoruz ama ya!
Peki aileleri(!)...
Engelli ailelerinin toplum içerisinde karşılaştıkları zorlukları düşünebiliyor musunuz?
Hiç kimse, çocuğunun veya bir yakınının engelli doğmasını ya da herhangi bir nedenle engelli olmasını istemez fakat maalesef ki(!)…
Bu da hayatın bir gerçeği!
Hiç istemeyiz ama umulmayan bir an da böyle bir gerçeklilikle karşılaşılabiliyor(!)...
Engelli aileleri çocuklarının engelli olduklarını ilk anladıkları anda dünya başlarına yıkılmış gibidir; büyük bir hayal kırıklığı yaşarlar.
Ancak ilk şok atlatıldığında ki "bazı aileler hiçbir zaman tam olarak atlatamayabilir" adeta önceki hayatlarını tamamen hafızalarından silip engelli çocuklarıyla birlikte (yeni bir hayata) neler yapabileceklerini düşünmeye başlarlar.
Özel eğitim gerekiyorsa özel eğitim!
...Psikolojik destek!
...rehabilitasyon!
...fizik tedavi süreçleri derken engelli aileleri!... çocukları için ellerinden gelenin en iyisini yapmaya gayret ederler.
Engelli çocukları ile birlikte yeni bir dünyanın da içinde bulurlar kendilerini(!)
Yalnız değillerdir!
…birçok engelli ailesi ile tanışırlar, kaynaşırlar. Birbirlerinin yarasına merhem olmaya çalışırlar. Çocukları için öylesine çabalarlar ki! Bir gün gelir ki aile çocuklarının engelli olduğunu dahi neredeyse unuturlar…
…maalesef toplumumuz, bir engelli, ailesiyle evinden çıkıp bir yerlere gitmek istediğinde unutulmuş bir acıyı yeniden körüklemek istercesine mimari, ulaşım gibi engellemelerle veya bakışlarla aileye ve engelliye psikolojik baskı uygulayarak bilinçli veya bilinçsiz bir şekilde o ilk acıyı tekrar yaşamalarını sağlar.
Hatta bununla da kalmaz aynen engelli kişiye olduğu gibi ailesini de toplumdan dışlanmaya, adeta bir vebalı gibi uzak durmaya başlar. En yakın dostları ve hatta akrabaları bile aileye önceki (engelliliğin yaşanmadan öncesi) kadar yakınlık göstermemeye başlar.
Tüm bu nedenlerden dolayı çoğu aile engelli çocuklarını yok sayar ve evden çıkarmak istemez.(!)
Gelişmiş ülkelere baktığımızda onların bu konuyu çözmesindeki en büyük çabanın söz ettiğimiz bu yanlış tutumların tersine bir davranış şekli olduğunu görebiliriz.
Engelliler ve engelli ailelerine gayet normal bir insan muamelesi yapılmakta hatta bazı gelişmiş ülkelerde ise engelliler ve aileleri gerek devlet gerekse toplum tarafından sağlıklı insanlardan çok daha iyi bir muamele ve yakınlık gösterilmektedir.
Engellilerin ve ailelerinin acısını hafifletmek için her türlü kolaylık ve imkân toplum ve devlet tarafından sağlanmaktadır.
Sizce sevgili dostlar eğer ülkemizde de durum bu şekilde olmuş olsa hangi engelli ailesi çocuklarını eve kapatmak cehaletini gösterir!
Bir toplumun engellisine davranışı o toplumun gelişmişliğinin ve eğitim düzeyinin açık bir göstergesidir.
…biz ne kadar geliştik desek de engellimize ve engelli ailelerimize karşı toplumumuzun tavrı değişmediği sürece uluslararası toplumun bizi gelişmiş bir ülke olarak göremeyeceği açıktır.
Çözüm ise; ilköğretimden başlayarak toplumu engellilerin de normal birer birey oldukları ve belki de farklı davranılmaması gerektiği konusunda eğitmek(!)..,
…gerekiyorsa okular da ders olarak bu konu işlenirse, gerek medya, gerek sivil toplum örgütleri elele vererek kampanyalar düzenlenirse inanıyorum ki halkımızın engelli ve engelli ailelerine bakışı kısa zamanda değişecek ve olması gerektiği düzeye çıkacaktır.
Engelliler ve engelli aileleri tuhaf bakışlara maruz kalmadan sokakta özgürce dolaşabileceklerdir.
- Toplam blog
- : 108
- : 2338
- Kayıt tarihi
- : 15.01.10
Bu Blogda; Engelleri her şeye rağmen aşarak hayatı engelsiz yaşamaya çalışan; eş, anne, çalışan, ..