- Kategori
- Kişisel Gelişim
Etrafımda ki, Negatif olaylardan ne anlamalıyım ?
Merhaba,
Bana gelen bir soruyu ve cevabımı sizlerle paylaşmak istedim..
Son dönemlerde çok yakınım olmasa da yakınım insanlara ya bir şey oluyor ya da vefat ediyor. Belki saçma belki değil ama buradan ne sonuç çıkaracağımı bilemedim. Şimdi de çocukluk arkadaşımın babası kritik durumda onun yanında hastanedeyim. Daha 20 gün olmadı Artvin'de hastanedeydim. Bu yılın başından beri böyle? Biraz korktum bu durumdan ne sonuç çıkarmalıyım ?
Çekim yasası bize her zaman için ait olan deneyimleri getirir. Bu değişmez bir kuraldır. Yani hissettiğimiz duygu durumu, frekansımız ne ise onu deneyimleriz.
Bu durumda be kendimi eksik, yetersiz, yalnız hissediyorsam ,frekansım da bu şekilde yayın yapacağı için bu tip olayları kendime çekerim. Daha da güzeli bu frekanstan yayın yapan diğer olaylarla, deneyimlerle buluşurum.
Kendimi çok güzel hissediyorsam bu etrafımdakiler tarafından da algılanacağı için bana bunu söyleyen insanları çekerim ya da insanlar bana bunu bana söylemeye başlar.
kendimi başarısız hissediyorsam etrafımdakiler de bunu ifade eder ya da hangi olaya girsem kendimi başarısız olarak deneyimlerim ve sonuç değişmez.
Evrenin pozitifi negatifi yoktur. Evrensel yasalar sadece senin kim olduğuna, hangi frekanstan yayın yaptığına göre çalışır.
Bu durumda yaşanılan tüm deneyimler şimdide. Şimdi de senin kim olmayı seçtiğin hangi deneyimi yaşayacağının seçimidir aynı zamanda.
Erkeklere güvenmiyorum, erkekler aldatır inancını taşıyan kişi ilişki içerisindeyken mutlaka ki bu inancını deneyimler. İlişki yaşamıyorsa da bu kez etrafında, filmlerde, ailesinde bu inancını destekler gerçeklikler görecektir. Ego inandığı şeyin ispatı için sürekli çalışır.
Senin anlattığın durumda sence sen kim olmayı seçtin? Son 9 aydır etrafımda sürekli hastane olayları var demişsin. Toplam 4-5 örneğin var!
Sadece hastane örnekleri mi var yoksa sen bunlara mı yoğunlaştın?
Bu olayların içinde olmayı seçerek sen hangi duygunu tatmin ediyorsun ? Egon neyi ispatlamaya çalışıyor ?
Yakınım olmasa da yakınımdaki insanlar vefat ediyorlar ! Evet dünya da dakikada binlerce kişi ölüyor. peki ben neden buna odaklanmaya başladım?? Bu olayların içerisine girerek kendimi nasıl hissediyorum? Bu odaklanma ile sağladım çıkar ne?
Daha iyi biri? İşe yarayan biri? Yardımsever biri?
Bazen bizler acıyla beslenmeyi daha çok tercih edebiliyoruz. Bunun belki de öncelikli nedeni yıllarca süren ve halen devam eden acı bedenimizin varlığı olabilir.
Bugüne dönersek; ne kadar mağdursun, ne kadar zor durumdasın o kadar ilgi alırsın! ( Türkiye de böyle bir inanç sistemi var ) Ve çoğu insan bu kişilerin yanında üzülerek kendilerini iyi hissedebiliyorlar. Sen böylesin demiyorum bilemem?
Bir kişiye, hastaya üzüntüye elbette ki ortak olabilirsin. Kişilere yardımcı olabilirsin kesinlikle ben de öyleyim. Ama onlara acıyarak, üzülerek değil elbette.
Örneğin Artvin de olan olaylarda elbette ki ölüm, kaza hepsi yaşandı ve bunlar oldukça acı deneyimlerdi insan zihni ,ruhu ve bedeni için.
Peki sen bu olayların karşısında kim olmayı seçtin? Onlar için üzülen ve bu konuda öfke saçan birisi mi?
Yoksa köylere gidip, çocuklara masal anlatan, onlara umut aşılayan ya da onların yanına gidip fiziksel olarak onların yanında olmayı seçen mi?? Ya da onlara bağış yapmak için tüm çevresini harekete geçiren elinde ki tüm imkanları zorlayan kişi mi ? Tanımadığın insanların yanına gidip senin için yapabileceğim bir şey var mı?
Burada anlatmak istediğim şu an bile evrende bir dolu olay yaşanıyor. Ölüm, doğum ve yaşanacak da. Peki sen ne yapıyorsun? Bunların karşısında üzülmeyi, enerjini düşürmeyi seçersen ki bu pasif bir tepkidir bir süre sonra sen de korkmaya başlayacaksın senin de başına gelebilir ve bu çok kötü bir deneyim ve çok çaresiz!!! Bu olaylara yaklaşım tarzın senin şimdi de ve yarında deneyimlerini değiştirecek.
Oysa ki senin onlara karşı geliştirdiğin aktif tutum, destek hem onlara iyi gelecek hem de kendin için umut besleyecek ve bileceksin ki bunların hepsi yaşansa bile yalnız değilim ve etrafımda destek olan mutlu, gülümseyen pozitif insanlar var.
Kendimi çok iyi hissettiğim zamanlarda çoğunlukla dışarıda insanların yüzlerine bakarım, güvenliğin, tezgahtarın, çocukların ! ya da sokaktakilerin bebekli annelerin ve onların için ne yapabilirim diye düşünürüm. Bazen birisin kapısını açar, yüzü biraz asıksa, gözünün içine bakıp gülümserim yalnız değilsin demek isterim. Bunu bilinçli yaparım.
Onların o an ki değişimleri, gözlerinde ki umut ışığı beni mutlu eder ve ben bilirim ki iyi insanlar var ve hep olacaklar ve benim gibi benim etrafımda.
Ve benim enerjim düştüğünde hepsiyle karşılaşırım ): Yani boyut değiştirerek tabi, bazen bir köpek, bazen bir bebek gülümsemesi bazen de kel alaka bir otobüste yabancı biriyle! Ve bu beni gülümsetir. Evrenin gücünü, büyüsünü, mucizesini yaşarım o an :)
Frekansın gücü, içimde güç, hepimizin bir olduğunun duygusunu yaşarım
Kendini neyle beslersen o hayatında daha da çoğalacaktır.
O insanlara yardım et, destek ol ama bir şartla! Olma enerjini ve bakış açını değiştirerek. Çünkü içinde bulunduğun durum senin korkmana ve endişelenmene neden olmuş.
Yani bu bir şeyin sinyali değil. Olsa olsa senin kendi enerjinin düştüğünü ve ruhsal rehberliğine uygun yolculuk yapmadığın sinyalidir.
Hem kendimi çok iyi hissedip hem de bu kişilerin yanında olabilseydim bu nasıl olurdu ?
Ben ne zaman bir hasta ya da yakınını ziyaret etsem önce kendi enerjimi yükseltirim. Sonra da onun ilgisini nereye çekebileceğimi, ona nasıl süpriz yapabileceğimi ve kendim hakkında ya da başka olaylarla nasıl şaşırtacağımı düşlerim. Böylelikle en azından ben oradayken ya da onlarla iken herkes mutlu olur ve yüzleri güler ve zaman nasıl geçti anlamazlar. Çünkü gerçekte bence ihtiyacı olan şey budur. İlaç ve tıbbi bakım için zaten hastane var değil mi:)
Böylelikle hem ben hem onlar daha mutlu olur ve gitmemin bir anlamı olur onların yanın:)
- Toplam blog
- : 20
- : 614
- Kayıt tarihi
- : 31.05.15
Kişisel gelişim yolunda, NLP, Reiki, Kuantum, Çekim yasası, yüzlerce kitap ve seminer sonrası 14 ..