- Kategori
- Deneme
Ey aşk

Çilesinden yüz çevirmedim; cefasına boyun eğmedim senden gelenin ey aşk...
Dilimde ne cennet var ne mihnet...
Şimdi seyrimde ne vuslat var ne hasret ...
Yandım, her bir rüzgarda hafif hafi, f ilk ateş kadar yakıcı değildi ama ısıtıyordun içimi...
Yeni ben doğmuştu senle birlikte ağlayacaksa ağlayan, gülecekse gülen yapacağı her ne varsa sonuna kadar giden biri
vardı artık. Aşkın için birçok şey yapacakken, aşk için yaşar buldum kendimi sonraları...
Kurgusuz, tasvirsiz, tanımlamalar eksiler artılar yoktu sen varken sen vardın ya ne gerek vardı ötesine ne de ihtiyaç...
Sadece sen olduğun zamanlar vardı yeni kavramlar oluşuyordu ağaç gibi zihin bahçemde güzel renkli büyük,
kimi koca bir çınar kimi salkım söğüt belki meyve vermiyordu ama konuşuyordu her ağaç seni anlatıyordu.
Hakim renk yeşildi ama her tonuyla bir aşk vardı her yanıyla...
Şimdi seyrimde ne vuslat var ne hasret ...