Ey güvenilirken güvenilmez

Ey Güvenilirken Güvenilmez, beklenirken beklenilmez, sabredilirken sabredilmez, aranırken aranmaz DOST; ne oldu sana böyle!!!

Ve giderken neler götürdün bilir misin acaba? Sizin hiç dostunuz öldü mü? Benim öldü toprak değil ama kalpte yapılan bir seremoni ile gömülen bir ölümün ardından kalanlardır bu yazdıklarım. Güzel bir törendi denemezdi çünkü hangi ölüm töreni arkasından yas ve gözyaşı bırakmadan gitmiştir bilmiyorum çünkü her ölü gibi bir çok şeyi de arkasından götürmüştür.

Götürdüklerinin beklide en önemlisi dosta atfedilen her güzelliğin ki artık beş para etmez bir dünyanın bozdukları arasında da sayılabilir bunlar. Güven, ahde vefa, her anı yaşama yada paylaşma isteği, sadakat, üçüncü kişinin bildiği sır değildir felsefesine uyan bir sırdaşlık, sabır, kıymet verme ve alma, önem verme ve verilme, önemsenen değerlerin kaybedilmemesi, yaşanmışlara saygı, hatta yazılmışlara söylenmişlere saygı, adalet, bizi biz yapan değerlerin bir kısmı değil midir tüm bunlar.
Ya dost giderken bunları da beraberinde çalarcasına, koparırcasına gönlünüzden, iz bırakırcasına zihninizde, nasıl dost diyeceksiniz artık ve nasıl dost bekleyeceksiniz yarınlardan. Belki de bir dostun ölümünün sanal ölümde olsa kalpten çıkarılma da olsa yası, gözyaşı, öfkesi bunadır bedenin. Belki de düz yazı yetmeyecek bu anları ve anların çoğunu oluşturan günlerin böyle kötü ve hissizce gitmesine onun için belki mısralar daha bir güzellik katacak kültürümüze göre kim olursa olsun ölenin arkasından kötü konuşulmaz felsefesinin getirisi ile…

Ve gittin Nereye gittin?

Bilmiyorum

Aslında ne gidebildin, ne de kalmaya gücün yetti,

Giderken gökyüzünü ağlattın habersiz.

Giderken beni ağlattın, kalbimi sızlattın,

Bütün bunlardan habersiz

Giderken geleceğimi ağlattın, dostluğa olan güveni ağlattın,

Yada güvene olan dostluğu ağlattın.

Çok rica ettim, çok yalvardım, çok ısrar ettim.

Ama gittin.

Dayanacak gücünün kalmadığını söylüyordun susmamacasına.

Yanlış dostluk muydu, yanlış sevgi miydi?

Onu bu noktaya getiren bilmiyorum.

Ama sevdiğim dostum gitti.

Kalbimdeki yerini, uzattığım elimi öyle bir itişi var ki, ciğerlerim söküldü.

Çok korktum yine de sarılıp, Allah’ım bahtını açık etsin bile diyemedim.

Gözün aydın olsun Güvensizlik sadakatsizlik, dostsuzluk,

Gözünüz aydın dost değiliz arkadaş bile değil diye çevresinde pervane olanlar.

Gözünüz aydın yanlış insanlar.

Hepinizin gözü aydın.

Ama hiçbiriniz fazla ümitlenmeyin.

Sizin yüzünüzden buraları terk eden dostumu, can dostumu sizlere inat

Hesabım öbür dünyaya da kalsa bir gün geri getireceğim.

Belki kendi bencilliğim için belki de ölmemesi gereken değerlerimiz için.

Ama şu an o gitti ve ben arkasından ağlamadım,

Çünkü o gitmek istedi.

Gidene yol açık her zaman

Gelenlere açık olduğu gibi..

Yolunuz, bahtınız, gönlünüz açık hele kıymet verilmesi gereken tüm değerleriniz sizlerle olsun. FG

Fotoğraf www.duslersokagi.com (suskunluğun yoldaşıdır gözyaşı)