Ey ömrümün sonbaharında çıkıp gelen güzel

Ey ömrümün sonbaharında çıkıp gelen güzel

saçlarını savurma, rüzgarın bu yaşlı aklımı alır götürür

bakmaktan yorulurum gözlerinin derinlerine

tutamaz ellerini titrer

Ey ömrümün sonbaharında çıkıp gelen güzel

geç kaldım ben sana

sen bir çocuk, çocukluğumdan kalan

ağırlaşmış yüreğime sen fazla

korkutma beni

ölümü beklerken ben, gelişin alıkoymasın beni yolumdan

yollarım taşlı, yollarım acıttı beni

ben ki ne sevgiler tükettim

bilemedim ki değerlerini

gelecek yok, bitmiş bu hikaye

Ey ömrümün sonbaharında çıkıp gelen güzel

tutkulu aşklara hasret

bu yaşlı adamın kalbi kaldıramaz seni