- Kategori
- Güncel
Farkındaydık, farkındayız...
alıntı
Doğrular hep gözümüzün önündeyken, sağa ve sola bakmaktaki bu ısrarımızı, ne siz anladınız ne ben. Karman çorman bir dünya yaratmış olmanın acı keyfi yokmu üzerimizde?? Bizden önce gelenleri suçlamanın kolayına kaçarken, bizden sonra geleceklere de suçlanacak bizler bırakmıyor muyuz? Ne değişebildik, ne de değiştirebildik. Kapalı kapıların, saklı sohbetlerin, yapılan pazarlıkların, adi satışların varsayımları üzerinde karaladık birkaç satırı, mahalle kahvelerinden öteye gidemedi savunduklarımız.
İmrendik hep 68 kuşağına, sürülselerde meydanlara gözleri parlardı, ihtilallere çıkan yolculuklardı ve bilmezdi kimse direksiyonda oturanı, varsın bilinmeze çıksın yolculuklar, heyecanı aşındırlan yollardaydı.
Biz nerede kalmıştık üzerine tartışırken, dünya haçlı seferlerinden büyük Ortadoğu projesine geçmişti çoktan. Taklalarda kalmıştık Avrupa Birliğine girmek için attığımız. Gözümüz kararmıştı bayılmıştık, enflasyonu tek haneli rakamlara indiren hükümeti ikinci kez seçmiştik yönetsin bizi diye. Farketmeden proje başının ekmeğine yağ sürmüştük. Yoksa zaten etkisiz elemanmıydık ülkemizde, bazı bakanlıkları olduğu gibi vatanın başını da işgalci insafsızlarmı belirliyordu, bilemedik. Polis kurşunu kime sıkıyor, adelet ne zaman nerede yerini buluyor, doğalgaza gelen zamlar ne zaman doğal oluyor, tarihimiz bizden neden özür diliyor bilemedik.
Türk’ün Türk’ten başka dostu yoktur diyen bilgeye, dört tarafı tehlikeli ilişkilerle çevrili bu memlekette her milletten, her dinden vehatta ateistiylen, birlik ve beraberlik ve hatta zoraki sevgiylen, yaşamanın mecburiyetini anlatmak istedik, sınır içinde kalanlar dost dışarıya bulaşmayın dedik, demek istedik, duyan olmadı, içimizden dedik.
“Fark etmemişim pardon” diyenlerden olmadık, hep farkındaydık hakkımızda yazılan çizilenin, bizi nereye doğru götürdüklerinin, büyükbaşların attığı nutukların açtığı dertlerin hep farkındaydık. Ne yer ne içerim derdinden, başımızdaki çatıdan, cebimizdeki anahtarlardan çekindik. Korktuk hatta, acıdan, çaresizlikten, yoksulun yoksulluğundan daha çok korktuk.
Ve mahalle kahvelerinden öteye gidemedi savunduklarımız, dost sohbetlerinden dışarıya taşamadı inandıklarımız, karaladık birkaç satırı ben gibi, rahatladı saydık içimizi ve gittik kurtlar vadisine daldık…
- Toplam blog
- : 58
- : 550
- Kayıt tarihi
- : 15.10.08
Yeni başlangıçlar üzerine sınadı beni Yaradan, altından kalkacak gücü de beceriyi de verdi şükür,..