- Kategori
- Gündelik Yaşam
Farklısın
Geçen günlerin birinde bir arkadaşımın bana söylediği söze soruyla karşılık vermiştim. (Bu günlerde çok soru sormaya başladım, buna haddimi aşan sorular da dahil ne yazık ki!)
Farklısın, demişti arkadaşım bana.
Neye ve kime göre farklıyım? diye sormuştum.
İşte bu sorun seni farklı kılan, demişti.
Şimdi bu iyi bir şey miydi? Ben kıyaslanmıştım, birileriyle ya da bir şeylerle. Ölçülmüştüm ve farklı bir yere oturtulmuştum.
Bu iyi bir şey miydi acaba?
Sürüden ayrıyız deriz çoğu zaman; çobanla güdülmek istemediğimizi anlatmak istediğimizde. Biz farklıyız!
Farklı olmak, sıra dışı olmak demek yani. Kendi başına takılmak, kuralları hiçe saymak ya da kendi kurallarını uygulamak sadece...
Peki kazandırır mı insana her zaman farklı olmak?
Kazançlar ne zaman değerli olur ya da her zaman kazanmalı mıdır insan hayatta?
Kazanç saydığımız bir şeyin uzun vadede aslında kayıp olduğunu anladığımız anlar olmadı mı hiç?
Başta yazdığım gibi, yine sorulara boğulmaya başladım işte...
‘’Sen farklısın’’ diye iltifat edilirken bana, aslında ben yeni bir düşünceye çoktan balıklama dalmış olurum.
Anlaşılamamanın sebebi de olabilir farklılık, sevilmemenin de...Bazen korkutur karşındaki, çoğu zaman da kaçırır...Farklılık bir insanı korkunç bir yalnızlığa da sürükleyebilir...
Olasılıklar, olasılıklar...
Artılar ve eksilerin bir türlü denk getirelemediği bir tartı...
Peki bana sorulsaydı ‘’farklı olmak istermiydin?’’ diye.
İlk sorumu biliyorsunuz zaten, ilk cümlelerimde geçmişti. Eğer bunun yanıtını alabilirsem...
Ben farklı olmak istemezdim. Herkes gibi olmak isterdim. Sıradan yani. Hiç bir uçta olmayı istemezdim, hiç bir konuda...Öyle herkes gibi kalabalıkta bir ben olmak isterdim.
Çok ısrar ederseniz eğer ‘’ farklı seven bir yürek olsun bende’’ derdim, tek fark olarak...
Bir de ‘’farklı’’ olmak isterdim, bir yürekte sadece. Ömür boyu kurulmak...
Israr etmeseniz de...
Farklısın, demişti arkadaşım bana.
Neye ve kime göre farklıyım? diye sormuştum.
İşte bu sorun seni farklı kılan, demişti.
Şimdi bu iyi bir şey miydi? Ben kıyaslanmıştım, birileriyle ya da bir şeylerle. Ölçülmüştüm ve farklı bir yere oturtulmuştum.
Bu iyi bir şey miydi acaba?
Sürüden ayrıyız deriz çoğu zaman; çobanla güdülmek istemediğimizi anlatmak istediğimizde. Biz farklıyız!
Farklı olmak, sıra dışı olmak demek yani. Kendi başına takılmak, kuralları hiçe saymak ya da kendi kurallarını uygulamak sadece...
Peki kazandırır mı insana her zaman farklı olmak?
Kazançlar ne zaman değerli olur ya da her zaman kazanmalı mıdır insan hayatta?
Kazanç saydığımız bir şeyin uzun vadede aslında kayıp olduğunu anladığımız anlar olmadı mı hiç?
Başta yazdığım gibi, yine sorulara boğulmaya başladım işte...
‘’Sen farklısın’’ diye iltifat edilirken bana, aslında ben yeni bir düşünceye çoktan balıklama dalmış olurum.
Anlaşılamamanın sebebi de olabilir farklılık, sevilmemenin de...Bazen korkutur karşındaki, çoğu zaman da kaçırır...Farklılık bir insanı korkunç bir yalnızlığa da sürükleyebilir...
Olasılıklar, olasılıklar...
Artılar ve eksilerin bir türlü denk getirelemediği bir tartı...
Peki bana sorulsaydı ‘’farklı olmak istermiydin?’’ diye.
İlk sorumu biliyorsunuz zaten, ilk cümlelerimde geçmişti. Eğer bunun yanıtını alabilirsem...
Ben farklı olmak istemezdim. Herkes gibi olmak isterdim. Sıradan yani. Hiç bir uçta olmayı istemezdim, hiç bir konuda...Öyle herkes gibi kalabalıkta bir ben olmak isterdim.
Çok ısrar ederseniz eğer ‘’ farklı seven bir yürek olsun bende’’ derdim, tek fark olarak...
Bir de ‘’farklı’’ olmak isterdim, bir yürekte sadece. Ömür boyu kurulmak...
Israr etmeseniz de...
- Toplam blog
- : 240
- : 1628
- Kayıt tarihi
- : 18.08.06
Zamandan şikayet ederken, ne kadar hızlı aktığını fark edemeden geçmiş yıllar. Kırklı yıllar, kır..