- Kategori
- Güncel
Fethiye Gezisi'nden...
Hisarönü Sofrası'ndan görünüm.
24 Mayıs Pazar günü sabah Milliyet Blog’daki yazar ve fotoğraf sanatçımız Muammer Deniz ve eşi ile birlikte Fethiye’ye gitmek için yola çıktık. Muammer Deniz kardeşimiz, Yerkesik doğumlu.
Kendisiyle 1995 yılından bu yana; Gerek Kütüphane kültürel etkinlikleri, gerekse de yöresel etkinlik ve çalışmalar için birlikteyiz. Yöremize kültürel ve sanatsal bir gözlem ve çalışmayla katkıda bulunmaktayız.
Yerkesik "özümüz ve sevgimizle" bu işe gönül koyduk.
Bundan bir iki ay önce idi. Muammer Deniz elinde CD Kütüphaneye geldi. CD’den iki adet var. Fethiye Koru yaylasındaki bir çekim bu. Muammer Deniz’in belgesel niteliğindeki bu çekimlerini çok önemli bulmaktayım.
CD’den bir tanesi "Güneyde Yaşayan Çınar" Ünal Şöhret Dirlik’e hazırlanmıştı. Muammer Deniz meğer Koru köyünden , yaylasından evliymiş.
24 Mayıs günü haberleşerek ve buluşarak Fethiye’ye Ünal ağabeye gittik. Muammer Deniz kardeşimizin bir süredir tanışmak, konuşmak için heyecan duyduğu bir gündü bu.
Fethiye’ye saat 11.30 gibi vardık. Ünal ağabey Fethiye Belediye Başkanımız Behçet Saatci beyefendi ve Meclisi’nin ismine açmış olduğu “Ünal Şöhret Dirlik Kütüphanesi’nde bizi beklemekteydi.
Fethiye derim ki hep; kültürüyle el değiştiren bir kent oldu, belediyecilik çalışmalarında ise, yöresel ve bölgesel el değiştiren bir kent. Bir yanda Belediye Başkanı Behcet Saatci, diğer yanda Ünal Şöhret Dirlik. Fethiye kültürüyle kalkınmakta olan ülkedeki nadir kentlerden bir tanesidir , belki de tektir. Bu kültür çınarı da Ünal Şöhret Dirlik ağabeyimdir.
Bizi karşılayan Ünal ağabeyle merhabalaştık. Ve hemen telefona sarılarak birkaç dostumuzu aradım. Şair Cahit Yargıcı ağabeyimi, Gerçek Fethiye Gazetesi’nden Sıdıka Zeybek Kölemen’i ve gazeteci Erol Dolu’yu.
Bu arada Muammer Deniz kardeşimiz ve Ünal ağabey çoktan görüşmeye başlamışlardı. Muammer Deniz Ünal ağabeyle olan sohbetlerini çekti ve kamerasına kayıt etti.
Şair Cahit ağabeyi beklerken dışarıda yemek için Ünal ağabey bizi davet etti, çıktık, döndük Cahit ağabeyi de alarak, önce Fethiye’ye gerek denizine , gerekse ovasına hakim bir tepede çay içtik. Çıktık, Kaya mezarlarını dolaştık. Oradan Kaya köyünün dibindeki kahvede çınar ağaçları ve çok güzel açan çiçeklerin arasında güzelce serinleyerek çayımızı yudumladık, heyecan Ölüdeniz’deki Sanat Evi’ne idi.
Bahçesi çok güzel. Coşkun Karabulut’a haber verdik, müzeyi açtık. Halk Bilimi müzesi. Tülay Aktaş hanımefendi çok emek vermiş. Çok uğraş. Çok değişik bir müze idi, açılan. Dalında tek ve çok güzel olmuş, ve hiçbir şey unutulmamış, yaşam kültürleri tam olarak anlatılmış.Biz bu müzeye hayran kaldık...Epey de kaldık içeride gerek fotoğraflarını, gerekse de videosunu çektik.
Tülay Aktaş’ı kutluyoruz. Bu çok emek isteyen bir sergi ve müzeden dolayı. Coşkun Karabulut’a da teşekkür ediyoruz.
Ünal ağabey demiş ki, nasibini bekleyen güzel, biz o güzelle Cahit ağabey konuşur, söyleşirken fotoğrafını çektik. Bu eylemler bile çok hoş çıktı... Her şey çok doğal, çok sade ve çok emek ve işti..Ellerine sağlık Tülay Aktaş hanımefendinin. Biz çok beğendik...
Bahçesinde çektirdiğimiz hatıra fotoğraflarıyla orada kalbimiz ve gönlümüz asılı kalmıştı. Güzel bir dondurma yemek istedim.
Cahit Yargıcı ağabeyim Hisarönü’nde sofram diye bir yer var, genç bir arkadaşımız işletiyor, sevecen ve misafirperver.
Değişik ve güzel görünen yiyecekler ve sonra bulunup gelen dondurma yiyerek yorgunluğumuzu gideriyor ve dinleniyorduk.
Bahçede çok küçük ördek yavruları, harika bir şeydi bir tanesini avucumda alıp sevdim. Önce kalbi çok, hızla çarptı, hissettim, zarar vereceğimden korktu. Beş dakika sonra o çırpınışı geçti ve sustu, hissetti ki seviyorum. Harika bir şeydi, sonra bırakınca koşarak gitti, diğerlerinin yanına. Ne güzel , ne minik şeydi öyle...
Bir Fethiye gezisi ve ziyaretinden mutlu ve gönül dolusu ayrıldım, yine. Çok teşekkür ederim dostlarıma ve sevgili büyüklerim değerli ağabeylerime. Yaşadığım şey ömrümce taşıyacağım sonsuz güzel ve vefa, gönül duygularını anılarımda ve gönlümde hep duyacağım...
Ve Fethiye’den çıktık yolda Koru’da bir program ve çekim yapmalıyız, diyerek söyleştik arabamız hızla yol alırken , Köyceğiz’e uğradık ve akşam sefası Köyceğiz Gölü’nde güneş çoktan batmıştı, biz ise Göl’ün uzanan maviliğine, sonsuza bakmanın keyfini karşı kıyılarda yanan ışıklarla noktaladık...
Ve sohbetimiz Burdur Ağlasun’a Azime Korkmazgil’e uzandı. Muamer Deniz kardeşimizin eşi Meliha Deniz Koru köyünden bahsetmiştik. Büyük ozan Hasan Hüseyin ve Azime Korkmazgil’den sohbet edilince eşine Ağlasun’da Ay şafağı şiir kitabı başucumuzda, eve gidince hemen sana vermeliyim, diyordu...
- Toplam blog
- : 642
- : 524
- Kayıt tarihi
- : 19.07.08
Muğla'nın YERKESİK beldesinde dünyaya gelmişim. Yöremin o solunacak havasını, coğrafyasını çok ..