- Kategori
- Bayramlar
Firmaların reklam bayramı değil. Bugün 23 Nisan..
Hayat Bilgisi, Afet öğretmen, “Hoca camide.”
Onu seyrederken ilkokul öğretmenimi görür gibi olurdum. Biz ilkokulda öğrenmiştik öğretmene hoca denmeyeceğini. İlkokul öğretmenimiz Afet öğretmendi, neyse ki müdürümüz Amil değildi.
Küçücük tarihi okulumuzda kısıtlı imkanlarda şimdi geri dönüp baktığımda anlıyorum ki iyi bir eğitim ve öğretim verebilmek için canla başla çalışmış öğretmenlerimiz.
Sadece öğretimle yetinmeyen öğretmenimiz aralarda ettiğimiz sohbetlerde, oynadığımız oyunlarda aslında neler öğretmiş fark ettirmeden. Sınıfta küçük tiyatro oyunları, hatta vals bile öğretmişti çok günler sürprizliydi bizim için.
En güzel günlerse 23 Nisanlardı unutulur mu?
Mart sonu saklandıkları yerden çıkartılırlardı miğfer, trampet...
Yürüyüş provaları, U dönüşleri, sol ayak vurmalar, protokol selamları...
Ara sıra majöre özensem de aslında trampet çalmayı çok seviyordum.
23 Nisana hazırlanmak da başlı başına bayramdı bizim için.
Grapon kağıtları, çeşit çeşit bayraklar, balonlar, fenerler…
O gece uykularımız kaçardı sevinçten. Tören yerine gidip geçide katılmak, trampet çalmak, miğfer, eldivenler hepsi ayrı bir bayram sevinciydi.
Her yıl yaşadığım bu mutluluk için daha da çok seviyordum Atatürk’ü.
Sınıfımızda Ermeni asıllı arkadaşlarımızda vardı. Onların paskalyalarında biz onları kutlar, bizim dini bayramlarımızda onlar bizi kutlarlardı. Ama 23 Nisanları hep beraber aynı coşkuyla kutlardık. Bizi birleştiren vatan bütünlüğüydü...
Ayrışmıyorduk dinle, mezheple, alt, üst kimlikle…
23 Nisan Ulusal Egemenlik ve Çocuk Bayramımız kutlu olsn!
- Toplam blog
- : 70
- : 731
- Kayıt tarihi
- : 30.04.07
1973 İstanbul doğumluyum. Lise mezunuyum. Evliyim. Bir reklam ajansında çalışmaktayım. Laf o..