- Kategori
- Şiir
Fırtına ve kırıntı

Fırtına kopuyordu, sanki deliler gibi
Dışımda kuru bir elbise, içimse ıslak!
Yüreğim serin; çılgın okyanus gibi.
Köpükleri apak!
Suya bulanıyordu içim.
Susuz kalmaktaydı sevgim.
Sevgim, kenarlarda bir kırıntı.
Oda ne rutubetli, ne de ıslaktı.
Ruhum böylesine doluyken
Sevginin kuruması bir tuhaftı.
Çarpıyor okyanus, çarpıyor dalgalar
Ben deliyim, ben deliyim
Diye esen fırtınalar
Hiç uymuyor buna sevgim!
Ben kimden ne esirgedim?
Ne esirgedim de böyle kaldı sevgim.
Kumlara uzanırken sessiz bedenim
Ruhumda ki fırtınaya pes dedim.
Çünkü uçup gitmekteydi kırıntılar.
Koşup kapıyordu onları martılar!
Berrin Aksu