- Kategori
- Siyaset
Garip bir öykü...
Son kez görmüştüm o’nu. Açıktı gözleri… “Gözüm açık gideceğim” diye söylenirdi hep. Ve korkardı gözü açık ölüp gitmekten….
…Öyle de oldu!...Maalesef gözleri açık göçüp gitti bu dünyadan…İsterseniz hep birlikte paylaşalım öyküsünü…
… “Ah!” derdi… “Kırgınım siyasilere, siyasi partililere”…Ve hep sitem dolu devam ederdi sözlerine… “ Cumhuriyet çocuğu olarak büyüdüm…Babam onurlu, çalışkan, dürüst devlet memuruydu…Annem de onunla beraber memuriyette yer almıştı…Maaşlarını almadan önce, bordrolarından vergilerini öderlerdi…Sonra kalan parayla bütçelerini yapıp geçinip giderlerdi…Beni ve kardeşimi Atatürk ilke ve inkılaplarına bağlı, çağdaş, çalışkan, laik ve güvenilir onurlu evlatlar olarak yetiştirdiler… Asla ve asla taviz vermedik; onurumuzdan ve Atatürk sevgimizden…Anne babamızın gösterdiği yol; Mustafa Kemal ATATÜRK’ün aydınlık ve ilerici yoluydu…”
…Ve boğazında düğümlenen nefesiyle zoraki devam etti kırgın sözlerine… Ama yine de “ ATATÜRK” derken ışıldıyordu gözleri…
Fısıltıyla anlatıyordu artık. “ Bu güne kadar göğüs gerdim. Yılmadım, mücadele ettim. Verdiğim tüm sözleri tuttum. Onurumla yaşadım. Kimsenin hakkını yemedim.Vatanım milletim devletim için çalıştım. Haramdan ve kul hakkı yemekten hep kaçtım. Her seçim günü vatandaşlık görevimi yerine getirmek için gidip oy kullandım…Ama seçim ertesinde yaşadıklarım hep aynı oldu…Ceylan derisi koltuklara oturanlar kalkmak bilmedi.Yaptıkları yolsuzluklar ortaya dökülünce çekilemediler siyaset sahnesinden. Arsız yüzsüz ve onursuzca yapışıp kaldılar kotluklarına…Kah sülalelerini zengin ettiler, kah çifte vatandaş oldular… Dokunulmazlık kalkanının arkasına sığınıp her türlü pisliğe bulaştılar…Ve her seçim öncesi, hiçbir şey olmamış gibi pişkin pişkin yine meydanlara çıkıp pembe vaatlerde bulundular…Gelen gideni aratır misali ; her gelen bir önceki halinden beter etti canım memleketi…Millet her seferinde - bir daha asla - deyip yine de bir umutla seçip çıkarttı sandıktan...İktidarı muhalefeti ne kadar siyasi parti varsa tümüne kırgınım ben. Dış borçlar yüzünden zedelenen itibarımız, hortumcularımız…Çember sakallı, çarşaflı türbanlı görüntülerle oluşturduğumuz yepyeni! imajımız…Tüm bunlara sebep olan siyasilerin tümü…Ve yüreğimi en çok ne acıtıyor bilir misin? Memleketi kişisel çıkarları ve iktidar hırsları için bu hale getiren siyasilerin nakaratları!!!Sanki vatandaşı hiç üzmemişler…Hiç incitmemişler…Vaatlerini tutmuşlar gibi…
Üç yanı deniz, toprakları bereketli, meraları yemyeşil bu memleketin insanları, ekmek parası için çöpleri karıştırıyor.
Bu manzaraları görmezden gelen ve yaptıklarının farkına hala varamayan siyasi partiler. Muhalefeti iktidarı ile hepsi... Benim yorgun ve kırgın yüreğim buna daha fazla dayanamayacak…Memleketin durumunun iyiye gittiğini görmeden ölürsem, gözlerim açık giderim evlat!!!...”
…Bunlar son sözleriydi…Artık nefes almıyordu…Ve dediği gibi “gözleri açık” gitti…
- Toplam blog
- : 161
- : 735
- Kayıt tarihi
- : 26.01.08
1955 yılının, aydınlık Nisan sabahlarından birinde; 22 Nisan sabahı duyulmuş ilk avazlarım… Üsküdar ..