Garip...

Yalnızlık...

Ve bununla birlikte bir türlü kendini bir yere ait hissedememek...

Yapacak bir şey bulamadıkça düşüncelerde boğulmak...

Pek kurtuluş?

Kaçmak mı üstüne gitmek mi?

Kaçmak kolay derler ama ben denedim hiç te kolay değil.

Herkes sahte geliyor...

En sevdiklerin bile anlamıyor.

Sonra bir bakıyorsun sen de sahtesin..

Rol yapıyorsun..

Sonra rol yaptığını unutup herşeyi gerçek sanıyorsun.

Öyle bir boşveriyorsun k neyi boşverdiğini bile unutuyorsun..

Bir zamanlar herkese şikayet ettğin hayatın güllük gülistanlık geliyor.

Yalnızlığı seviyorsun...

Etrafa gülücükler saçıyorsun.

Mutsuzken seni arayıp sormayanları bu kez sen unutuyorsun, hatta sitem bile ediyorlar.

Onlardan uzakta şikayet ettiğin hayatında sevecek birilerini buluyorsun.

Onca sahtenin arasında samimi bir ses duyuyorsun..

Omzunu işaret ediyor yaslanman için...

Başını omzuna koyuyorsun ve o hiç sevmediğin yerde huzur kaplıyor seni...

Seni anlıyor ve önemsiyor..

Ve çok garip ki sen de onu...

Daha önce her anını paylaştığın insanlar ne kadar da uzaklaşmış senden..

Evet onlar kadar değil belki ama yine de seviyorsun..

Güzel mi gülüyor ne?

1992 yılında Giresun'da doğdum. İlk ve orta öğrenimimi Giresun'da tamamladım. Sağlık meslek lises..