- Kategori
- Şiir
Geç kaldık
İnsanlar doğuştan şanslı doğar.
Doğuştan yıldızı sönükmüş!
Yeri, zamanı, varlığı bile yanlışmış da ;
Kabullenememiş işte o!
Birikir yaşanılan her şey.
Patlar bir gün, kopar gider insan.
Düşersin fakat itenlere inat kalkamazsın!
Herkes sırtını dönecek elbet, yalnızsın.
Umudunu ışık yapabildin mi bir kerecik yoluna?
Yolu yoktu, yoldan çıkmışların yanında.
Satırlarını kalemine, kalemini yüreğine göm sen!
Daha doğmadan varlığınla seni öldürmüşler zaten.
Babanın yüz karası, anneninse ağıtısın.
Her zaman fazladan bir boğazsın.
9 aylık boşuna bir feryatsın.
Küçük kızları olmadan onların, toprak olacaksın.
Alınıp - satılırsın, sen eşyaydın hala eşyasın, malsın!
Senin hakkın yok asla oyuna, oynamaya...
Gerek yok büyümeye, olgun doğmuş bir evlatsın.
Evlat değilsin babanın nazarında hep...
Sen; boyun büken, korkulan dert…
Yüzünün aklığı hiçbir zaman kurtarmaz atılan taşlardan.
Jiletlenip , kesilen avuçların... Kanayan ellerin fayda etmez ki.
Duymaz, duyamaz kimsenin kulakları haykırışlarını.
Her ne kadar çığlıkların ; "Ben buradayım!" dese de.
Unutma bebek! ;
Cinsin her ne kadar insan olsa da;
Cinsiyetin onların zihniyetine köstek!
- Toplam blog
- : 30
- : 381
- Kayıt tarihi
- : 13.03.11
Yıllardır öğrenci, hala öğrenci... Ben öğrencilikten bıktım, öğrencilik benden bıkmadı.....