- Kategori
- Deneme
Gece karanlığındaki bir kaç satır

Benim günüm seninle aydınlanıyormuş, gidince anladım sevgilim. İçim öylesine karanlık ki gittiğin günden beri bir tek gün güneş doğmadı yüreğime. Bir tek an sensizliğimi unutamadım.
Gecelere gizledim yalnızlığımı. Her gün doğuşunda gece bile kendini güneşle kapattıysa da bir ben yüreğimdeki sensizliğin üzerini hiçbir şeyle kapatamadım. Yıllar geçti sayısını bilmediğim saatler sonrada günler. Hiç hatırlamadığım sensiz anlar geçti yaşadığım şehirde. Kim bilir kaç kere gün doğdu denizlerin üzerinden, sonra yine battı.
Şehrin günleri her sabah aydınlanıyor sevgilim. Sonra sokaklar şenleniyor. Saatler geçiyor ardına dönüp bakmadan zamanı takıp peşine sürüklüyor. Dalgalar kıyıya vuruyor. Ne var ne yoksa kendisiyle birlikte alıp götürüyor. Sonra bakıyorum deniz olmuş çarşaf öylesine durulmuş ki , görmelisin sevgilim.
Bu şehirde saatler var, zaman için geçmiş benim için duran. Geceler var sevgilim içim kadar Karanlık. Sensizliğimin hiç dinmediği günlerim var. Birde yaşadığım bu yerlerde içimde büyüttüğüm Kocaman sevdam. Sana sevdam. Ve ben sevdamın rengini çiziyorum her gece gün batımında.
Sevdamın rengi geceye eşlik kararmaya başlayınca da bir yıldız tutuyorum üzerine aydınlanıyor.
BURCU SUERKAN